بازگشت به صفحه کامل

طرح الزام دولت به حفظ دستاوردها و حقوق هسته‌ای ملت ایران

 

باسمه‌تعالي

رياست محترم مجلس شوراي اسلامي

احتراماً طرح ذيل كه به امضاي 225 نفر از نمايندگان رسيده است،
جهت طي مراحل قانوني تقديم مي‌گردد.

مقدمه (دلايل توجيهي):

در جايي كه جمهوري اسلامي ايران براي تأمين سوخت مورد نياز هر نيروگاه اتمي به 190000 سو غني‌سازي نياز دارد تحميل فعاليت محدود چندهزار سانتريفيوژ از سوي آمريكايي‌ها، هيچ فايده‌اي براي ملت ايران نخواهد داشت و حتي در صورت پذيرش آن دشمن هرگز دست از توطئه‌ها و زياده‌خواهي‌هاي خود بر نخواهد داشت.

بدون شك دشمن به بهانه هسته‌اي، جنگ تمام عيار سياسي، رواني و اقتصادي را براي مقابله با عزت و اقتدار جمهوري اسلامي ايران و در هم شكستن هيمنه انقلاب اسلامي در منطقه و جهان ساماندهي كرده است كه پاسخ آن جز با ايستادگي و مقاومت قهرمانانه ملت و برنامه‌ريزي مدبرانه با نگاه به درون از سوي دولت ميسر نخواهد بود. آمريكا و همدستانش بدانند همان‌گونه كه رهبر بزرگ انقلاب فرمودند: «ايران شكست‌ناپذير است» و راه عزت و اقتدار خود را قدرتمندانه ادامه خواهد داد و نمايندگان ملت شجاع ايران، مدرس‌وار در برابر زيادت طلبي‌هاي بيگانگان خواهند ايستاد.

نمايندگان ملت سلحشور ايران هرگز اجازه نخواهند داد كه آمريكايي‌ها با تهديد به تشديد تحريم‌ها دولت ايران را وادار به عقب‌نشيني از خواسته‌هاي به‌حق ملت ايران نمايد. بر اين اساس طرح يك‌فوريتي ذيل در جهت حمايت از تيم مذاكره‌كننده و در راستاي رهنمودهاي مقام معظم رهبري و در پاسخ به ضرب‌العجل آمريكايي‌ها مبني بر تحميل خواسته‌هاي نامشروع آنها به تيم مذاكره‌كننده هسته‌اي تقديم مجلس شوراي اسلامي مي‌گردد.

 لذا طرح ذيل با قيد يك فوريت تقديم مجلس شوراي اسلامي مي‌گردد:

كارخانه- نجابت- آصفري- تميمي- جليل جعفري- ذوالانوار- فريدوني- جميري- آقاجري- اميرعباس سلطاني- سوداني- سعدون‌زاده- سجادي- بني‌هاشمي‌چهارم- دهدشتي- انصاري- مروي- حسين اميري-
 موسي احمدي- فيروزي- ميركاظمي- آقاتهراني- محمد صادقي- سبحاني‌نيا- حقيقت‌پور- آشوري‌تازياني- قادري- جليل سرقلعه- قوامي- منوچهري- مرندي- حداد عادل- رسايي- صابري- قاسم جعفري-
حسين فتاحي- افضلي‌فرد- منصوري آراني- موسوي لارگاني- نعيمي‌رز- خضري- سيدباقر حسيني- هاشم‌زهي- چهاردولي- حسن‌نژاد- آذين-
 عابد فتاحي- كامران- جليليان- وحيد احمدي- فتح‌اله حسيني- نبويان- شهرياري- مصري- سيدعلي طاهري- دارايي- كوچك‌زاده- آريايي‌نژاد- عبداله‌زاده- كاشاني- هروي- سامري- صالحي‌نسب- يوسفيان‌ملا-
داود محمدي- موسوي‌اصل- ابوترابي- نكو- اسدي- شفيعي- عليمرداني- نوباوه‌وطن- اسماعيل‌نيا- كيايي‌نژاد- فياضي- احمدي لاشكي- عباسي- ميرگلوي‌بيات- ناصري- مطهري- عليرضا خسروي- نبي‌اله احمدي-
علي محمدي- بيرانوند- لاهوتي- مقيمي- عبادي- سالك- بزرگواري- محبي- بت‌كليا- جعفرزاده- جليلي- خدايي سوري- ميرمرادزهي- قائيدرحمت- منظري توكلي- جراره- اسماعيلي- رحماندوست- محمدزاده- سيدراضي نوري- كوليوند- مظفر- امامي- حاجي- شيري‌علي‌آباد- بهمئي- قاضي‌زاده- طلا- سعيدي- مشهدي‌عباسي-  عارفي- سيدعنايت‌اله هاشمي- نديمي- غلامرضا نوري- سليمي- سيدمرتضي حسيني- محجوب- قاضي‌پور- رحمني- نقوي- صلاحي- محمدابراهيم رضايي- قاسم عزيزي- پاپي‌زاده- آشتياني- نگهبان‌سلامی- رزم- كوثري- ملكشاهي- افخمي- عباس رجايي- بخشايش- تأميني- پژمانفر- شجاعي- سيدبهلول حسيني- باقري- دستغيب- علوي-  
علي‌محمد احمدي- اسفناني- فولادگر- اسمعيلي- جعفرپور- شكري- آرامي- محمدتقي توكلي- عثمان احمدي- اربابي- گروسي- طبيب‌زاده- اخوان- عمراني- ايرانپور- رستميان- بشيري- عزيزي‌فارساني-
كمال علي‌پور- فتحي‌پور- زارع‌زاده مهریزی- كريمي‌قدوسی- سقايي- مفتح- رحماني- نيازآذري- سيدمحمدعلي موسوي- سليماني- عباسپور- عبدالرضا عزيزي
حسينيان- اسدالهي- سلطاني‌صبور- سيدشكرخدا موسوي- بذرپاش- منادي- پشنگ- فلاحي- قادرمزي- خانمحمدي- رضايي‌كوچي- سبحاني‌فر- رجبي- الهويردي دهقاني- بروجردي- عيسي‌زاده- صادقي- دوگاني- عالي- افتخاري- رهبر- ثروتي- خانلري- جوكار- بگلريان- كاتب- دهقاني‌نقندر- اميرآبادي‌فراهانی- مصباحي‌مقدم- پيرمؤذن- علي‌اصغر زارعي- زمانيان‌دهکردی- حسيني صدر- ابوالقاسم خسروي-
محمد رجائي- بياتيان- موسوي‌نژاد- تاج‌گردون- مرادي- شريعتي-  قرباني- نظري‌مهر- فرهنگي- غضنفرآبادي- زاكاني- كوچكي‌نژاد- نادران- پورابراهيمي‌داورانی- سيدشريف حسيني- رحيم زارع- سيدمهدي هاشمي- بيگلري- سيدموسي موسوي- پورفاطمي

عنوان طرح:

الزام دولت به حفظ دستاوردها و حقوق هسته‌اي ملت ايران

ماده واحده- نظر به اينكه دولت جمهوري اسلامي ايران انعطاف‌هاي فراوان و همكاري‌هاي گسترده و فراتر از تعهدات حقوقي بين‌المللي را در طي سالهاي گذشته و به‌ويژه يكساله اخير در چهارچوب «برنامه مشترك اقدام 3/9/1392» در راستاي شفاف‌سازي فعاليت‌هاي هسته‌اي به‌عمل آورده است؛ در صورت تصويب و يا اعمال هرگونه تحريم جديد و يا افزايش تحريم‌ها توسط آمريكا اعم از قوه مجريه(دستگاههاي اجرائي، دولت و يا رئيس‌جمهور آمريكا)، قوه مقننه(كنگره يا مجلس سنا) و يا قوه قضائيه؛ دولت موظف است بلافاصله «برنامه مشترك اقدام-3/9/1392» را كان‌لم‌يكن تلقي نموده و در چهارچوب NPT اقدامات ذيل را در راستاي تحقق حقوق هسته‌اي ملت ايران به‌عمل آورد:

1- فعال‌سازي كامل مراكز غني‌سازي بدون هرگونه محدوديت در استفاده از نوع و تعداد سانتريفيوژ و ميزان توليد مواد غني شده براساس ماده(4) معاهده NPT

2- اقدام به توليد و تأمين سوخت هسته‌اي مورد نياز كشور بر پايه سالانه حداقل صد  و نود هزار سو غني‌سازي به ازاي هر نيروگاه هزار مگاواتي، براساس ماده (4) معاهده NPT

3- تسريع در راه‌اندازي و بهره‌برداري از راكتور تحقيقاتي چهل مگاواتي آب سنگين اراك براساس طراحي بومي اوليه با توجه به گسترش دامنه نياز كشور در عرصه‌هاي مختلف پزشكي، كشاورزي، صنعتي و ديگر موارد كاربردي در چهارچوب معاهده NPT

4- اقدام به غني‌سازي بيست درصد(20%) در تأسيسات هسته‌اي فردو و در هر سطح مورد نياز فعاليت‌هاي صلح‌آميز تحقيقاتي و كاربردي كشور در چهارچوب معاهده NPT

5- گسترش فعاليت‌هاي تحقيق و توسعه غني‌سازي بدون هرگونه محدوديت و نيز ساخت تجهيزات و ملزومات مورد نياز چرخه سوخت هسته‌اي با بهره‌گيري از فناوري‌هاي نوين و پيشرفته طبق ماده(4) معاهده NPT

6- منع هرگونه بازرسي، نظارت و همكاري با آژانس فراتر از توافقنامه پادمان معاهده منع گسترش سلاحهاي هسته‌اي(NPT) در راستاي حراست از امنيت ملي، مصالح و منافع كشور

7- منع خروج هرگونه مواد غني شده از كشور و عدم پذيرش محدوديت در مكان، سطح و مقدار ذخيره‌سازي مواد غني‌شده،(UF6) در چهارچوب توافقنامه پادمان

تبصره- لغو تمامي تحريم‌ها به صورت يكجا شرط آغاز به اجراي توافق جامع هسته‌اي مي‌باشد.

 

 

 


 

هيأت‌رئيسه محترم مجلس شوراي اسلامي

احتراماً، در اجراي آيين‌نامه داخلي مجلس شوراي اسلامي و ماده (4)
قانون تدوين‌وتنقيح قوانين‌ومقررات كشور مصوب 25/3/1389 نظر معاونت قوانين درمورد طرح قانوني الزام دولت به حفظ دستاوردها و حقوق هسته‌اي ملت ايران تقديم مي‌گردد.

معاون قوانين

ضميمه نظر اداره‌كل اسناد و تنقيح قوانين

سوابق قانوني و دلايل ضرورت قانونگذاري

سوابق قانوني


رديف

عنوان

تاريخ تصويب

مواد

متعارض

مرتبط

1

اصل‏ يكصد و پنجاه و سوم

اصل‏ يكصد و پنجاه و دوم

   

 

 

2

قانون الزام دولت به تجديدنظر در همكاري با آژانس بين‌المللي انرژي اتمي

6/10/1385

ماده واحده

 

 

3

‌قانون پيمان بين‌المللي منع گسترش سلاحهاي هسته‌اي

1348.10.22

ماده واحده

 

 

4

قانون دستيابي به فن‌آوري هسته‌اي صلح‌آميز

25/2/1384

ماده واحده

 

 

5

قانون الزام دولت به تعليق اقدامات داوطلبانه در صورت ارجاع و يا گزارش پرونده هسته‌اي به شوراي امنيت

1/9/1384

ماده واحده

 

 

6

قانون صيانت از دستاوردهاي صلح آميز هسته‌اي جمهوري اسلامي ايران

29/4/1389

كل مواد

 

 

7

قانون عضويت دولت جمهورياسلامي ايران در اتحاديه جهاني بهرهبرداران هستهاي

9/11/1390

كل مواد

 

 

8

قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوري اسلامي ايران (1394-1390)

15/10/1389

135و136

 

 

9

چشم‌انداز جمهوري اسلامي ايران در افق 1404 هجري‌شمسي

5/9/1385

بند ب سياستهاي كلي انرژي

 

 

 

قانون اساسی

اصل‏ يكصد و پنجاه و دوم: سياست‏ خارجي‏ جمهوري‏ اسلامي‏ ايران‏ بر اساس‏ نفي‏ هر گونه‏ سلطه‏ جويي‏ و سلطه‏ پذيري‏، حفظ استقلال‏ همه‏ جانبه‏ و تماميت‏ ارضي‏ كشور، دفاع‏ از حقوق‏ همه‏ مسلمانان‏ و عدم‏ تعهد در برابر قدرت‏ هاي‏ سلطه‏ گر و روابط صلح‏ آميز متقابل‏ با دول‏ غير محارب‏ استوار است‏.

اصل‏ يكصد و پنجاه و سوم: هر گونه‏ قرارداد كه‏ موجب‏ سلطه‏ بيگانه‏ بر منابع طبيعي‏ و اقتصادي‏، فرهنگ‏، ارتش‏ و ديگر شؤون‏ كشور گردد ممنوع‏ است‏.

قانون دستيابي به فن‌آوري هسته‌اي صلح‌آميز

ماده واحده - دولت جمهوري اسلامي ايران موظف است در چارچوب معاهده (N.P.T) و قوانين بين‌المللي با بهره گيري از انديشمندان، محققين و امكانات داخلي و بين‌المللي و همچنين پيگيري اجراي تعهدات آژانس بين‌المللي انرژي اتمي و كشورهاي برخوردار از اين فناوري در برابر كشورهاي عضو معاهده منع توليد و تكثير سلاحهاي هسته‌اي (N.P.T) نسبت به برخوردار نمودن كشور از فناوري هسته‌اي صلح‌آميز از جمله تأمين چرخه سوخت جهت بيست هزار مگاوات برق هسته‌اي اقدام نمايد.

سياستگذاري و برنامه‌ريزي در مورد تربيت نيروي انساني متخصص اولويت بندي در فناوري و تحقيقات هسته‌اي توسط وزارت علوم، تحقيقات و فناوري و سازمان انرژي اتمي تهيه و به تصويب هيأت وزيران خواهد رسيد.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه علني روز يكشنبه مورخ بيست و پنجم ارديبهشت ماه يكهزار و سيصد و هشتاد و چهار مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 1384/3/1 به تأييد شوراي نگهبان رسيد.


قانون صيانت از دستاوردهاي صلح آميز هسته‌اي جمهوري اسلامي ايران
ماده 1- دولت موظف است در مقابله با اقدامات زياده‌طلبانه و زورمندانه برخي کشورهاي سلطه‌گر با سرمايه‌گذاري در عرصه‌هاي مختلف فناوري هسته‌اي صلح‌آميز از جمله چرخه سوخت هسته‌اي، کشور را به خوداتکايي در اين زمينه برساند.

ماده 2- دولت موظف است انجام تعهدات و تکاليف پادماني معاهده منع گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي را متناسب با تأمين حقوق پادماني معاهده منع گسترش سلاح‌هاي هسته‌ا‌‌ي انجام دهد.

ماده 3- سازمان انرژي اتمي موظف است جهت تأمين نيازهاي سوخت رآکتورهاي تحقيقاتي، آموزشي کشور براي مصارف پزشکي، صنعتي و کشاورزي، توليد و تأمين سوخت با غناي بيست درصد (20%) را تمهيد نمايد.
ماده 4- دولت مکلف است صرفاً در چهارچوب «توافقنامه پادمان» معاهده منع گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي با آژانس بين‌المللي انرژي اتمي همکاري نمايد. اجابت درخواستهاي فراتر از «توافقنامه پادمان» توسط دولت ممنوع است.
ماده 5- دولت موظف است نسبت به کشورهايي که به بازرسي هواپيماها و کشتيهاي ايراني يا محموله‌هاي باري کشور مبادرت مي‌ورزند و يا از تحويل سوخت به هواپيماهاي ايراني خودداري مي‌کنند مقابله به مثل نمايد.
قانون فوق مشتمل بر پنج ماده درجلسه علني روز سه‌شنبه مورخ بيست و نهم تيرماه يکهزار و سيصد و هشتاد و نه مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 6/5/1389 به تأييد شوراي نگهبان رسيد.علي لاريجاني

قانون الزام دولت به تعليق اقدامات داوطلبانه در صورت ارجاع و يا گزارش پرونده هسته‌اي به شوراي امنيت

ماده واحده - دولت موظف است در صورت هرگونه ارجاع يا گزارش در مورد پرونده هسته‌اي ايران به شوراي امنيت كليه همكاريهاي داوطلبانه خود را با آژانس بين‌المللي انرژي اتمي به تعليق درآورد.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه علني روز سه‌شنبه مورخ اول آذر ماه يكهزار و سيصد و هشتاد و چهار مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 9/9/1384 به تأييد شوراي نگهبان رسيد.


قانون الزام دولت به تجديدنظر در همكاري با آژانس بين‌المللي انرژي اتمي

ماده واحده - دولت موظف است باتوجه به قطعنامه شوراي امنيت سازمان ملل‌متحد مورخ دوم دي‌ماه سال 1385 به برنامه هسته‌اي صلح‌آميز كشور سرعت بخشيده و در همكاريهاي خود با آژانس بين‌المللي انرژي اتمي براساس منافع ملت ايران تجديدنظر نمايد.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه علني روز چهارشنبه مورخ ششم دي‌ماه يكهزار و سيصد و هشتاد و پنج مجلس شوراي اسلامي ‌تصويب و در تاريخ 6/10/1385 به تأييد شوراي محترم نگهبان رسيد.

غلامعلي حدادعادل- رئيس مجلس شوراي اسلامي

‌قانون پيمان بين‌المللي منع گسترش سلاحهاي هسته‌اي ‌مصوب 1348.10.22

‌ماده واحده - پيمان بين‌المللي منع گسترش سلاحهاي هسته‌اي مشتمل بر يك مقدمه و يازده ماده كه در تاريخ 10 تير ماه 1347 برابر با اول ژوييه1968 به امضاء نمايندگان مختار دولت شاهنشاهي در مسكو، لندن و واشنگتن رسيده است تصويب و به دولت اجازه مبادله اسناد آن داده مي‌شود.
‌قانون بالا مشتمل بر يك ماده و متن پيمان ضميمه در جلسه روز پنجشنبه يازدهم دي ماه يك هزار و سيصد و چهل و هشت به تصويب مجلس شوراي‌ملي و در جلسه روز دوشنبه بيست و دوم دي ماه يك هزار و سيصد و چهل و هشت شمسي به تصويب مجلس سنا رسيده است.
‌رييس مجلس سنا - جعفر شريف‌امامي


‌پيمان منع گسترش سلاحهاي هسته‌اي

‌دول عاقد اين پيمان كه ذيلاً "‌طرفهاي پيمان" ناميده مي‌شوند.

‌با توجه به ويراني‌هايي كه يك جنگ هسته‌اي براي بشريت به بار خواهند آورد و نتيجتاً لزوم مجاهدت همه جانبه در دفع خطر يك چنين جنگ و اقدام‌در راه حفظ امنيت مردم - و‌با ايقان به اين كه گسترش سلاحهاي هسته‌اي خطر جنگ هسته‌اي را شديداً افزايش خواهد داد و

‌با رعايت قطعنامه‌هاي مجمع عمومي ملل متحد كه خواهان انعقاد موافقتنامه‌اي به منظور جلوگيري از اشاعه بيشتر سلاحهاي هسته‌اي است - و‌با التزام به همكاري در ايجاد تسهيلات اجرايي مقررات تضمينيه آژانس بين‌المللي انرژي اتمي در مورد فعاليتهاي هسته‌اي صلحجويانه - و‌با ابراز پشتيباني از مجاهدات معموله در راه تحقيق و توسعه و مساعي ديگر به منظور پيشرفت اجراي اصل تضمين مؤثر جريان مواد خام و محصولات‌شكافتني مخصوص از طريق استفاده از آلات و ساير روش‌هاي فني در بعضي از نقاط سوق‌الجيشي در محدوده سيستم اقدامات تأمينيه آژانس‌بين‌المللي انرژي اتمي - و با تأييد اين اصل كه فوائد حاصله از استفاده‌هاي صلحجويانه از تكنولوژي هسته‌اي - منجمله كليه فرآورده‌هاي فرعي ناشي‌از تكنولوژي كه دول مجهز به سلاحهاي هسته‌اي ممكن است از بسط ادوات انفجاري هسته‌اي به دست آورند بايستي براي مقاصد صلحجويانه در‌دسترس كليه طرف‌هاي اين پيمان اعم از دولي كه مجهز به سلاحهاي هسته‌اي باشند يا نه - قرار داشته باشد - و‌با اعتقاد به اين كه در اجراي اين اصل كليه طرفهاي اين پيمان حق دارند در مبادله هر چه وسيع‌تر اطلاعات علمي شركت نموده و به منظور بسط بيشتر‌استفاده از انرژي اتمي براي مقاصد صلحجويانه - انفراداً يا با همكاري ساير دول اقدام نمايند - و‌با اعلام قصد خود داير به قطع هر چه زودتر مسابقه تسليحات هسته‌اي و اخذ تدابير مؤثر در جهت خلع سلاح هسته‌اي - و‌يا تقاضاي مصرانه از كليه دول به همكاري در نيل به اين هدف - و با تذكار اين كه طرفهاي پيمان 1963 راجع به منع آزمايش سلاحهاي هسته‌اي در جو‌و فضاي ماوراء جو و زير آب - در ديباچه پيمان مذكور - تصميم خود را داير بر مجاهدت در راه تحقق قطع كليه انفجارات آزمايشي سلاحهاي هسته‌اي‌براي هميشه و ادامه مذاكرات در اين زمينه - ابراز داشته‌اند - و‌با اشتياق به فراهم آوردن موجبات كاهش تشنجات بين‌المللي و تقويت اعتماد بين دول - به منظور تسهيل در قطع توليد سلاحهاي هسته‌اي و امحاء‌كليه موجوديهاي فعلي اين سلاحها و حذف سلاحهاي هسته‌اي و وسايل حمل و انتقال آن از زرادخانه‌ها ملي - از طريق انعقاد پيماني در باب خلع‌سلاح عمومي و كامل تحت نظارت شديد و مؤثر بين‌المللي - و‌با تذكار اين كه به موجب منشور ملل متحد دول بايد در روابط بين‌المللي خود از تهديد يا توسل به قوه قهريه چه عليه تماميت ارضي يا استقلال سياسي‌دول چه به هر نحو ديگري كه مغاير با اهداف ملل متحد باشد - خودداري نمايند - و اين كه استقرار و حفظ صلح و امنيت بين‌المللي بايد از طريقي‌تأمين شود كه حداقل منابع انساني و اقتصادي جهان مصروف تسليحات گردد، ‌نسبت به موارد ذيل موافقت نمودند.

‌ماده 1 - هر يك از دول طرف اين پيمان كه مجهز به سلاحهاي هسته‌اي است متعهد مي‌شود - از واگذاري مستقيم يا غير مستقيم - سلاحهاي هسته‌اي‌يا ساير ادوات انفجاري هسته‌اي و يا كنترل بر اين سلاحها يا ادوات انفجاري به ديگري (‌به هر انتقال گيرنده‌اي) خودداري كند - و هيچ يك از دول فاقد‌سلاحهاي هسته‌اي را - به هيچ نحوي از انحاء در ساختن سلاحهاي هسته‌اي يا ساير ادوات انفجاري هسته‌اي يا در تحصيل اين قبيل سلاحها يا ادوات‌انفجاري و يا در كنترل بر آنها كمك يا تشويق و يا ترغيب ننمايد

‌ماده 2 - هر يك از دول طرف اين پيمان كه فاقد سلاحهاي هسته‌اي است متعهد مي‌شود - از قبول مستقيم يا غير مستقيم انتقال سلاحهاي هسته‌اي يا‌ساير ادوات انفجاري هسته‌اي يا كنترل بر اين سلاحها يا ادوات انفجاري هسته‌اي از ديگري (‌از هر انتقال دهنده‌اي) خودداري نمايد - و به هيچ نحوي‌از انحاء سلاحهاي هسته‌اي يا ساير ادوات انفجاري هسته‌اي نسازد و تحصيل ننمايد و براي ساختن سلاحهاي هسته‌اي يا ساير ادوات انفجاري‌هسته‌اي در جستجو و يا قبول كمك بر نيايد.

‌ماده 3 - 1 - هر يك از دول طرف اين پيمان كه فاقد سلاحهاي هسته‌اي است - متعهد مي‌شود - در موافقتنامه‌اي كه طبق اساسنامه آژانس بين‌المللي‌انرژي اتمي و بر اساس سيستم اقدامات تأمينيه اين آژانس صرفاً به منظور بررسي و تأييد انجام تعهدات دولت مربوطه نسبت به مواد اين پيمان و‌جلوگيري از انحراف انرژي هسته‌اي از مصارف صلحجويانه به توليد سلاح‌هاي هسته‌اي يا ساير ادوات انفجاري هسته‌اي مورد مذاكره و انعقاد قرار‌خواهد گرفت تضمينات مقرره را بپذيرد. نحوه اجراي تضمينات مقرره در ماده حاضر، متوجه مواد خام و محصولات شكافتني مخصوص مي‌باشد خواه‌اين مواد و محصولات در داخل تأسيسات هسته‌اي اصلي توليد يا عمل آورده يا به كار برده شده باشد و خواه در خارج اين قبيل تأسيسات قرار گرفته‌باشد. تضمينات مقرر در اين ماده نسبت به كليه مواد خام يا محصولات شكافتني مخصوص و معمول در كليه فعاليتهاي هسته‌اي صلحجويانه در‌سرزمين و يا قلمرو يا هر كجا كه تحت كنترل چنين دولتي باشد، مجري خواهد بود.

2 - هر يك از دول طرف اين پيمان - تعهد مي‌نمايد كه:

‌الف - مواد خام يا محصولات شكافتني مخصوص يا

ب- تجهيزات يا موادي را كه به خصوص براي عمل آوردن يا استفاده يا توليد محصولات شكافتني مخصوص طرح يا تهيه شده است به هيچ يك از‌دول فاقد سلاحهاي هسته‌اي - براي منظورهاي صلحجويانه - تحويل ندهد مگر آنكه اين گونه مواد خان و محصولات شكافتني مخصوص مشمول‌تضمينات مقرر در اين ماده قرار گرفته باشد.
3 - تضمينات مقرر در ماده حاضر به نحوي مورد اجرا قرار خواهد گرفت كه مفاد ماده چهار اين پيمان رعايت شده و مانع از توسعه اقتصادي يا‌تكنولوژيك طرفهاي پيمان يا مانع از همكاري بين‌المللي در زمينه فعاليتهاي هسته‌اي صلحجويان منجمله مبادلات بين‌المللي مواد و تجهيزات هسته‌اي‌براي عمل آوردن يا استفاده و يا توليد مواد هسته‌اي در راه انجام مقاصد صلحجويانه طبق مقررات ماده حاضر و اصل تضمين مقرر در مقدمه پيمان‌حاضر نباشد.

4 - دول طرف اين پيمان كه فاقد سلاحهاي هسته‌اي هستند به منظور رعايت مفاد ماده حاضر - موافقتنامه‌هايي انفراداً يا به اتفاق ساير دول يا آژانس‌بين‌المللي انرژي اتمي و طبق اساسنامه آژانس مزبور منعقد خواهند ساخت.
‌مذاكرات مربوط به انعقاد اين موافقتنامه‌ها ظرف يكصد و هشتاد روز پس از مجري شدن بدوي اين پيمان آغاز خواهد گرديد. در مورد دولي كه اسناد‌تصويب يا الحاق به اين پيمان را پس از مدت يكصد و هشتاد روز مزبور تسليم دارند مذاكرات مربوط به انعقاد موافقت‌نامه‌ها حداكثر در تاريخ تسليم‌اسناد تصويب يا الحاق آغاز خواهد گرديد. اين موافقت‌نامه‌ها بايد حداكثر هيجده ماه پس از تاريخ شروع مذاكرات به مورد اجرا گذارده شود.

‌ماده 4 - 1 - هيچ يك از مقررات پيمان حاضر به نحوي تعبير نخواهد گرديد كه به حقوق غير قابل تفويض هر يك از دول طرف پيمان در راه توسعه‌تحقيقات و توليد و بهره‌برداري از انرژي هسته‌اي به منظورهاي صلحجويانه - بدون تبعيض و طبق مقررات مواد 1 و 2 پيمان حاضر - لطمه وارد سازد.

2 - كليه دول طرف پيمان متعهد مي‌شوند - مبادله هر چه وسيعتر تجهيزات و مواد اطلاعات علمي و تكنولوژيك را به منظور مصارف صلحجويانه‌انرژي هسته‌اي تسهيل نمايند و حق مشاركت در اين مبادلات را دارا مي‌باشند. به علاوه طرفهاي پيمان كه قادر باشند بايد همچنين انفراداً يا به اتفاق‌ساير دول يا سازمانهاي بين‌المللي - در توسعه بيشتر استفاده از انرژي هسته‌اي براي مقاصد صلحجويانه خصوصاً در سرزمينهاي دول طرف پيمان كه‌فاقد سلاحهاي هسته‌اي هستند با توجه لازم به احتياجات مناطق در حال رشد جهان - تشريك مساعي نمايند.

‌ماده 5 - هر يك از طرفهاي پيمان تعهد مي‌نمايد كه تدابير مقتضي اتخاذ كند كه طبق مفاد اين پيمان و تحت نظارت بين‌المللي مقتضي و از طريق‌رويه‌هاي بين‌المللي مقتضي فوائد بالقوه هر نوع استفاده صلح‌جويانه از انفجارهاي هسته‌اي با رعايت اصل عدم تبعيض در اختيار كليه دول طرف اين‌پيمان كه فاقد سلاح‌هاي هسته‌اي مي‌باشد قرار گيرد و هزينه مورد مطالبه از آنها بابت ادوات انفجاري مورد استفاده تا سر حد امكان نازل تعيين گردد و‌شامل مخارج تحقيق و يا تكميل نباشد.

‌دول طرف اين پيمان كه فاقد سلاح‌هاي هسته‌اي مي‌باشند - قادر خواهند بود به موجب يك يا چند موافقتنامه بين‌المللي خاص و از طريق يك سازمان‌بين‌المللي ذيربط كه نمايندگي دول فاقد سلاح‌هاي اتمي در آن - به نحوي كافي تأمين شده باشد از فوائد مذكور استفاده نمايند.

‌مذاكرات درباره اين موضوع هر چه زودتر پس از لازم‌الاجرا شدن پيمان آغاز خواهد گرديد. دول طرف اين پيمان كه فاقد سلاح‌هاي هسته‌اي هستند در‌صورت تمايل همچنين مي‌توانند فوائد مذكور را به موجب موافقتنامه‌هاي دو جانبه تحصيل نمايند.

‌ماده 6 - هر يك از طرفهاي پيمان متعهد مي‌شود با حسن نيت كامل مذاكرات درباره اقدامات مؤثر به منظور متوقف ساختن هر چه زودتر مسابقه‌تسليحات هسته‌اي و همچنين مذاكرات درباره خلع سلاح هسته‌اي و انعقاد پيمان خلع سلاح عمومي و كامل تحت كنترل شديد و مؤثر بين‌المللي را‌تعقيب كند.

‌ماده 7 - هيچ يك از مواد اين پيمان به حق گروه‌هاي مختلف دول كه به منظور حصول اطمينان از فقدان كامل سلاحهاي هسته‌اي در سرزمينهاي‌مربوطه خود مبادرت به انعقاد پيمانهاي منطقه‌اي بنمايند - لطمه‌اي وارد نمي‌سازد.
‌ماده 8 - 1 - هر يك از طرفهاي پيمان مي‌تواند اصلاحاتي را به پيمان حاضر پيشنهاد كند. متن اصلاحات پيشنهادي به حكومتهاي نگهدارنده متون‌اصلي پيمان تسليم مي‌گردد تا به كليه طرفهاي پيمان اعلام شود. در اين صورت اگر حداقل يك سوم از طرفهاي پيمان تقاضا نمايند - حكومتهاي‌نگهدارنده از كليه طرفهاي پيمان براي تشكيل كنفرانسي به منظور بررسي اين اصلاحات دعوت به عمل خواهند آورد.

2 - اصلاحات وارده به اين پيمان بايد با اكثريت آراء كليه طرفهاي پيمان منجمله آراء كليه دول مجهز به سلاحهاي هسته‌اي كه از طرفهاي پيمان هستند و‌كليه طرفهاي ديگر پيمان كه در تاريخ اعلام اصلاحيه پيشنهادي - در شوراي حكام آژانس بين‌المللي انرژي اتمي عضويت دارند - مورد تصويب قرار‌گيرد. اين اصلاحات در مورد هر يك از طرفهاي پيمان كه سند تصويب اصلاحيه را تسليم نمايد از تاريخي لازم‌الاجرا است كه اسناد تصويب اكثريت‌طرفهاي پيمان منجمله كليه دول مجهز به سلاحهاي هسته‌اي كه از طرفهاي پيمان هستند و كليه طرفهاي ديگر پيمان كه در تاريخ اعلام اصلاحيه در‌شوراي حكام آژانس بين‌المللي انرژي اتمي عضويت دارند - تسليم شده باشد. از آن پس اصلاحيه در مورد هر يك از ساير طرفهاي اين پيمان از تاريخ‌تسليم اسناد تصويب اصلاحيه لازم‌الاجرا خواهد بود.

3 - پنج سال پس از لازم‌الاجرا شدن اين پيمان كنفرانسي از طرفهاي پيمان در ژنو (‌سوييس) تشكيل خواهد گرديد تا نحوه اجراي پيمان حاضر را به‌منظور حصول اطمينان از تحقق اهداف ديباچه و مفاد پيمان - بررسي نمايد. از آن پس و در فواصل پنج‌ساله اكثريت طرفهاي پيمان مي‌توانند با تسليم‌پيشنهادي در اين خصوص به دول نگهدارنده متون اصلي پيمان موجبات تشكيل كنفرانسهاي مشابه ديگر را به منظور بررسي نحوه اجراي پيمان فراهم‌سازند.
‌ماده 9 - 1 - اين پيمان براي امضاي كليه دول مفتوح خواهد بود هر دولتي كه پيمان را قبل از آن كه به موجب بند سوم ماده حاضر به مرحله اجرا درآيد‌امضاء نكرده باشد مي‌تواند در هر موقع به آن ملحق شود.

2 - اين پيمان به تصويب امضاكننده آن خواهد رسيد. اسناد تصويب و اسناد الحاق پيمان به حكومتهاي دول متحده آمريكا و بريتانياي كبير و ايرلند‌شمالي و اتحاد جماهير شوروي سوسياليستي كه بدين وسيله به عنوان حكومتهاي نگهدارنده متون اصلي پيمان تعيين مي‌گردند تسليم خواهد شد.

3 - اين پيمان پس از تصويب دولي كه حكومتهاي آنها به عنوان نگهدارنده متون اصلي پيمان تعيين شده‌اند و چهل دولت ديگر از امضاكنندگان پيمان‌حاضر و پس از تسليم اسناد تصويب آنها به مرحله اجرا در خواهد آمد. در اين پيمان اصطلاح "‌دولت مجهز به سلاحهاي هسته‌اي" به دولتي اطلاق‌مي‌شود كه تا قبل از اول ژانويه 1967 يك سلاح هسته‌اي يا وسيله انفجاري هسته‌اي ساخته و منفجر كرده باشد.

4 - در مورد دولي كه اسناد تصويب يا الحاق خود را پس از لازم‌الاجرا شدن پيمان حاضر تسليم نمايند - پيمان از تاريخ تسليم اسناد تصويب يا الحاق‌آنها لازم‌الاجرا خواهد بود.

5 - حكومتهاي نگهدارنده متون اصلي پيمان - تاريخ هر امضاء و تاريخ تسليم هر سند تصويب يا الحاق و تاريخ لازم‌الاجرا شدن پيمان حاضر و تاريخ‌وصول هر تقاضاي تشكيل كنفرانس و ساير اعلاميه‌ها را بي‌درنگ به اطلاع كليه دول امضاكننده و يا ملحق شده به پيمان خواهند رسانيد.

6 - پيمان حاضر توسط حكومتهاي نگهدارنده متون اصلي طبق ماده 102 منشور ملل متحد به ثبت خواهد رسيد.
‌ماده 10 - 1 - چنانچه هر يك از طرفهاي پيمان - تشخيص دهد كه حوادثي فوق‌العاده مربوط به موضوع اين پيمان مصالح عاليه كشورش را به مخاطره‌افكنده است - حق خواهد داشت - در اعمال حق حاكميت ملي خود از پيمان كناره‌گيري كند. طرف مذكور بايد اين كناره‌گيري را با اخطار قبلي سه ماهه‌به كليه دول ديگر طرف پيمان و به شوراي امنيت ملل متحد اعلام نمايد.

‌اخطار مذكور بايد حاوي بيان و شرح حوادث فوق‌العاده‌اي كه به نظر دولت مورد بحث مصالح عاليه كشورش را به مخاطره انداخته است - باشد.

2 - بيست و پنج سال پس از لازم‌الاجراء شدن پيمان - كنفرانسي تشكيل خواهد شد تا در مورد اين كه آيا پيمان براي مدت نامحدودي لازم‌الاجراء به‌ماند يا براي مدت يا مدتهاي اضافي معيني تمديد شود - اخذ تصميم كند. اين تصميم به اكثريت آراي طرفهاي پيمان اتخاذ خواهد شد.

‌ماده 11 - اين پيمان كه متون انگليسي و روسي و فرانسه و اسپانيايي و چيني آن متساوياً معتبر است و در بايگاني حكومتهاي نگهدارنده ضبط خواهد‌شد.

‌حكومتهاي نگهدارنده نسخ مصدق پيمان حاضر را براي دول امضاكننده يا ملحق شده به پيمان ارسال خواهند داشت. ‌بنا به مراتب - امضاكنندگان ذيل كه داراي اختيارات لازمه براي اين منظور مي‌باشند پيمان حاضر را امضاء نمودند.

‌در تاريخ اول ژوييه 1968 در سه نسخه در شهرهاي واشنگتن و لندن و مسكو منعقد گرديد.

پيمان فوق مشتمل بر يك مقدمه و يازده ماده منضم به قانون پيمان بين‌المللي منع گسترش سلاحهاي هسته‌اي مي‌باشد.
‌رييس مجلس سنا - جعفر شريف‌امامي

 

قانون عضويت دولت جمهورياسلامي ايران در اتحاديه جهاني بهرهبرداران هستهاي

ماده واحده- به دولت اجازه داده ميشود در «اتحاديه جهاني بهرهبرداران هستهاي» بهشرح اساسنامه پيوست عضويت يابد و نسبت به پرداخت حقعضويت مربوط، اقدام نمايد.

تبصره- اعمال بند(5) اين اساسنامه در خصوص جمهورياسلاميايران با رعايت اصل هفتاد و هفتم(77) قانون اساسي جمهورياسلاميايران است.

بسم الله الرحمن الرحيم

اساسنامه اتحاديه جهاني بهره‌‌برداران هستهاي

1 فوریه 1989 (12/11/1367)

1- مقدمه

برخورداری تمام مردم دنیا از مزایای انرژی هسته­ای منوط به ارتقاء عملکرد ایمنی هسته­ای به بالاترین سطح می­باشد. در این راستا مسؤولیت تأمین ایمنی انرژی هسته­ای بر عهده سازمانهایی است که بهرهبرداران نیروگاههای هسته­ای به شمار میآیند. به بیان دیگر هر بهرهبردار به تنهایی مسؤولیت تضمین ایمنی هسته­ای را برعهده دارد. بهرهبرداران مسؤولیت جمعی فراهم نمودن زمینه همکاری مشترک، بهبود عملکرد و ارتقاء ایمنی نیروگاههای فعال هسته­ای را نیز بر عهده دارند.

یک روش مؤثر در بهبود سطح ایمنی و افزایش قابلیتهای انرژی هسته­ای، تبادل اطلاعات متقابل درخصوص بهرهبرداری از نیروگاههایهستهای بینبهرهبرداران میباشد.

یکی از مسؤولیتهای جمعی مدیران ارشد هسته­ای اطمینان از تبادل تجارب بهشکلی مؤثر در تمامی سطوح مدیریتی است. بدین شکل بهرهبرداران از تجارب یکدیگر استفاده میکنند و یکدیگر را در رسیدن به سطح استاندارد مطلوب یاری میرسانند.

به منظور تأمین اهداف فوق، بهرهبرداران نیروگاههای اتمی از سراسر دنیا تصمیم به تشکیل این اتحادیه جهانی گرفتند. این اساسنامه به منظور تعیین اهداف و ساختار اتحاديه جهاني بهرهبرداران هسته­ای که از این پس اتحاديه نامیده میشود و براساس دلایل فوقالذکر بنا شده، ارائه گردیده است.

2- اهداف

هدف اتحاديه ارتقاء سطح ایمنی و بهرهبرداری مطمئن از نیروگاههای هستهای به واسطه تبادل اطلاعات و تشویق ارتباطات، تطبیق و تقلید بین اعضاء میباشد.

در راستای دستیابی به این اهداف، اتحاديه میکوشد:

- تبادل اطلاعات در زمینه بهرهبرداری و تجارب مطلوب به دست آمده را بهصورت دوجانبه یا چندجانبه در میان اعضاء ارتقاء بخشد.

- به گردآوری و نگهداری دادههای مربوط به بهرهبرداری از نیروگاههای هستهای پرداخته و امکان دسترسی اعضاء اتحاديه را به این اطلاعات فراهم آورد.

- در زمینه اطلاعرسانی به موقع درخصوص اطلاعات به دست آمده از حوادث واقع شده، فعال باشد.

- به تجزیه و تحلیل حوادث رخ داده در نیروگاههای هسته­ای سرتاسر جهان بپردازد و در ضمن شناسایی عوامل حوادث، نتایج به دست آمده را منتشر نماید.

- روشها و استانداردها را از طریق برگزاری کارگاههای آموزشی، سمینارها و بازدیدهای فنی میان اعضاء به اشتراک گذارد.

- زمینه حمایتهای فنی و ساختاری میان اعضاء را شناسایی نماید.

- برقراری ارتباط نزدیک با دیگر سازمانهای بینالمللی مانند آژانس بینالمللی انرژی اتمی و همکاری در جهت ارتقاء ایمنی و کارکرد مطمئن نیروگاههای هسته­ای

3- اعضاء

با توجه به اینکه ایمنی هر نیروگاه هسته­ای تأثیر مهمی در موجودیت و پذیرش دیگر نیروگاههای هسته­ای در سرتاسر جهان دارد تمامی اعضاء اتحاديه باید اهداف این اساسنامه را پیگیری و اجراء نمایند. تمامی اعضاء باید مسؤولیت بهرهبرداری نیروگاههای تحت پوشش را برعهده بگیرند و در عین حال تجارب بهرهبرداری خود را در اختیار دیگر بهرهبرداران قرار دهند و به آنها کمک نمایند. برای روانسازی جریان اطلاعات وارده به اتحاديه، هرعضو باید اطلاعات دریافتی را حفظ کرده و تنها زمانی به نشر اطلاعات در خارج از چهارچوب اتحاديه بپردازد که مجوز انتشار را از عضو اتحاديه که خبر، مربوط به آن می باشد، کسب کرده باشد.

4- سازماندهی اتحاديه

1- ساختار

ساختار اتحاديه از یک مجمع عمومی، هیأت مدیره اصلی، مرکز هماهنگی و مراکز منطقهای تشکیل شده است که در ادامه به تشریح آنها پرداخته میشود.

2- عضویت

هر بهرهبردار نیروگاه هسته­ای میتواند به اتحاديه بپیوندد به شرط آن که اهداف اتحاديه را پشتیبانی و حمایت نماید و به آن پایبند باشد. ثبتنام در اتحاديه میتواند بهطرق زیر باشد:

- به عنوان یک بهرهبردار مستقل یا

- از طریق مشارکت یک سازمان بهرهبردار، به نمایندگی از گروه بهرهبرداران بهعنوان یک عضو اتحاديه

یک بهرهبردار یا سازمان بهرهبردار نمیتواند عضوی از اتحاديه باشد مگر اینکه در یک مرکز منطقهای  فعالیت نماید. هر بهرهبردار یا سازمان بهرهدار در پیوستن به هر مرکز منطقهای یا مراکز مطلوب مورد نیاز خود مختار است.

عضویت در یک مرکز منطقهای امتیازات زیر را به هر عضو ميدهد:

- به اطلاعات بهرهبرداری از نیروگاههای هسته­ای دیگر اعضاء دسترسی داشته باشد.

- در ارتباط مستقیم با هر عضو دیگر اتحاديه باشد.

فعالیتهای بین منطقهای مهم و برجسته با توافق طرفین مورد نظر به طور مجزا اجراء میشود.

اعضاء هر مرکز منطقهای خود تصمیم میگیرند که چگونه مرکز خود را سازماندهی و اداره نمایند. رهنمودهای ارائه شده در این اساسنامه در مورد سازماندهی مرکز منطقهای تنها جهت کسب اطمینان از سازگاری روشهای کاری مراکز منطقهای و مراکز هماهنگ کننده میباشد.

5- مجمع عمومی

هر عضو اتحاديه میتواند نماینده یا ناظری رسمی در مجمع عمومی داشته باشد.

مجمع عمومی وظیفه تصویب تغییرات پیشنهادی در اساسنامه اتحاديه و بررسی نقطه نظرات هیأت مدیره را برعهده دارد.

مجمع عمومی یک نشست عمومی سالانه دارد. دیگر نشستها تحت عنوان نشستهای عمومی فوق العاده تشکیل می شوند.

مجمع عمومی هر دو سال یکبار رئیسی برای اتحاديه انتخاب می نماید که طی این دو سال در نشستهای عمومی سالانه وظایف خود را به انجام میرساند.

ریاست سمتی افتخاری است که از سوی هیأتمدیره به فردی که در راستای اهداف اتحاديه تلاش میکند، تخصیص مییابد. رئیس، مسؤولیت سازماندهی نشست دو سالانه را بر عهده دارد. در این نشست دو سالانه، هیأتمدیره فعالیتها و پیشرفتها را برای اعضاء اتحاديه تشریح مینماید.

اتفاق نظر در تمامی موضوعات، اصل وجودی اتحاديه است. به هرحال اگر رأی قطعی ضروری باشد، مراتب طبق مفاد اساسنامه اتحاديه صورت میپذیرد.

6- هیأتمدیره

هیأتمدیره اتحاديه کلیه فعالیتهای اتحاديه را مدیریت کرده و مرکب از هشت یا نه عضو دارای رأی به شرح زیر می­باشد:

- رئیس هیأتمدیره هر مرکز منطقهای

- یک عضو منتخب از سوی هیأتمدیره در هر مرکز منطقهای

- رئیسی که از سوی اعضاء هیأت انتخاب میشود میتواند خارج از اعضاء هیأت انتخاب شده و یا یک عضو ملحق شده به اعضاء هیأت باشد.

رئیس برای مدت دو سال انتخاب شده و تنها برای چهار سال پیاپی میتواند انجام وظیفه نماید، مگر آنکه هیأتمدیره تصمیم دیگری اتخاذ نماید.

مدیر مرکز هماهنگی و مدیران مراکز چهارگانه از اعضاء بدون حق رأی هیأتمدیره هستند.

تصمیمات هیأت با تصویب اکثریت پذیرفته میشود. در صورت تساوی، رئیس حق رأی نهائی را داراست.

هیأتمدیره در صوت لزوم میتواند کمیتههای مشورتی را تشکیل دهد.

7- مرکز هماهنگی

1- سازماندهی

مرکز هماهنگی باید تحت نظر هیأتمدیره اتحاديه عمل نماید.

2- عملکرد

مسؤولیت اولیه مرکز هماهنگی، کمک به مراکز منطقهای جهت ایجاد هماهنگی در کلیات امور و برقراری ارتباط مناسب جهت اجرای اهداف اتحاديه میباشد. اهداف مرکز هماهنگی در این راستا عبارتند از:

- هماهنگی اهداف و رهنمودهای اتحاديه در مراکز منطقهای

- استفاده از اساسنامهها، روشهای کاری و ساختارهای سازمانی همسان در میان مراکز منطقهای

- اطمینان از هماهنگی سامانه(سیستم)هاي پردازش دادهها و ارتباطات دراتحاديه

- حمایت و پشتیبانی در زمینه رفع موانع و محدودیتهای زبانی، جغرافیایی و دیگر مرزها در زمان اجرای مسؤولیتها و اهداف اتحاديه

- پرهیز از دوبارهکاری در میان مراکز منطقهای

مرکز هماهنگی همچنین وظایف زیر را بر عهده دارد:

- مساعدت و همکاری با مراکز منطقهای در دایر ساختن سازمانها

- مساعدت و همکاری با مجمع عمومی و هیأتمدیره در انجام وظایف

- تشکیل نشستهای مجمع عمومی و نشستهای هیأت مدیره

- تهیه گزارش سالانه درخصوص کارهای انجام گرفته اتحاديه

- تداوم همکاری نزدیک با سازمانهای بینالمللی همچون آژانسبینالمللی انرژی اتمی، به منظور ارتقاء سطح ایمنی و کارکرد مطمئن نیروگاههای هسته­ای

3- کارکنان

کارکنان این مرکز متشکل از یک مدیر بهعلاوه حداقل یک نماینده از هر مرکز منطقهای می باشند. کارکنان دائم دیگری نیز استخدام میشوند و تعداد کل کارکنان توسط هیأت مدیره تعیین میشود.

مدیر را هیأتمدیره انتخاب مینماید. انتصاب برای مدت دو سال میباشد و درصورت لزوم تمدید میشود.

4- بودجه

مرکز هماهنگی از سوی مراکز منطقهای و به طور تساوی تأمین بودجه میشود. هرگونه استثنائی دراین خصوص و تأمین بودجه برای هرگونه سرمایهگذاری خاص با تصمیمات هیأتمدیره انجام میشود.

8- مراکز منطقهای

1- سازماندهی

هر مرکز منطقهای تحت مدیریت هیأتمدیره انجام وظیفه مینماید. این هیأت، مدیری را برای مرکز انتخاب مینماید که به عنوان یک عضو بدون حق رأی در هیأتمدیره فعالیت مینماید.

2- عملکرد

در راستای پیشبرد اهداف اتحاديه، هر مرکز منطقهای در ارتباط نزدیک با مرکز هماهنگی و دیگر مراکز منطقهای قرار دارد. مرکز منطقهای همچنین به منظور برقراری ارتباط مؤثر در میان اعضاء منطقه فعالیت مینماید. هر مرکز منطقهای فعالیتهای زیر را انجام میدهد. البته تنها به موارد زیر محدود نمیشود. بخشی از فعالیتهای هر مرکز منطقهای به قرار زیر میباشد. با در نظر داشتن این مطلب که لزوماً محدود به این موارد نخواهد بود.

- گردآوری، تحلیل و تجزیه دادهها مرتبط با بهرهبرداری ایمن

- انتشار اطلاعات مربوط به تجارب بهرهبرداری در میان اعضاء مرکز منطقهای و مرکز هماهنگی

-  مدیریت سایر روشهای انتقال اطلاعات نظیر:

بازدید به منظور تبادل اطلاعات فنی در میان اعضاء مراکز منطقهای کارگاهها

تماس با سایر اعضاء در دیگر مراکز منطقهای

3- کارکنان

کارکنان هر مرکز منطقهای تحت مدیریت مدیر آن مرکز منطقهای قرار دارند و سیاستها و بودجه هر مرکز به تصویب هیأت مدیره آن مرکز منطقهای میرسد.

4- بودجه

تأمین بودجه هرمرکز منطقه ای به طور کامل به عهده اعضاء آن میباشد.

9- تأسیس اتحادیه

نشست افتتاحیه، اتحادیه را تأسیس و اولین رئیس و همچنین اولین رئیس هیأتمدیره اتحاديه را انتخاب می­نماید.

اولین مدیر مراکز هماهنگی در این نشست افتتاحیه تعیین میشود و تا یکسال پس از تشکیل اتحاديه در این پست ابقاء میشود.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و يك تبصره منضم به متن اساسنامه در جلسه علني روز يكشنبه مورخ نهم بهمنماه يكهزار و سيصد و نود مجلس شوراي اسلامي تصويب شد و در تاريخ 26/11/1390 به تأييد شوراي نگهبان رسيد. علي لاريجاني

قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوري اسلامي ايران (1394-1390) مصوب 15/10/1389

ماده 135-

الف - طرح جامع صيانت از نيروگاههاي هسته‌اي توسط سازمان انرژي اتمي با همكاري وزارت كشور، وزارت امورخارجه ، معاونت و ساير دستگاههاي ذي‌ربط حداكثر تا پايان سال اول برنامه تهيه و به تصويب هيأت وزيران می‌رسد.

تبصره- اشخاص حقيقي و حقوقي اعم از دولتي و غيردولتي ملزم به رعايت مفاد طرح جامع موضوع اين ماده مي‌باشند.

ب- به‌منظور استفاده صلح‌آميز از انرژي هسته‌اي براي توليد برق، دولت در طول برنامه اقدامات زير را انجام دهد:

1- تدوين برنامه بيست‌ساله توليد برق از انرژي هسته‌اي

2- مكان‌يابي براي احداث نيروگاههاي هسته‌اي و توسعه چرخه سوخت هسته‌اي

3- استفاده از روشهاي مختلف سرمايه‌گذاري داخلي و خارجي براي احداث نيروگاه‌هاي هسته‌اي

4- همكاري و بهره‌گيري از صاحبان دانش فني سازنده نيروگاه هسته‌اي جهت ساخت نيروگاه در كشور

5- برنامه‌ريزي براي تأمين سوخت موردنياز نيروگاههاي هسته‌اي در داخل كشور

6- برنامه‌‌ريزي جهت احداث رآكتورهاي هسته اي تحقيقاتي در كشور در راستاي اهداف صلح آميز هسته‌اي و به‌منظور تأمين و تهيه راديوداروها، فعاليتهاي تحقيقاتي و كشاورزي هسته‌اي

7- تهيه برنامه جامع اكتشاف اورانيوم و تأمين مواد اوليه سوخت هسته‌اي در داخل كشور

ج- پرداخت حق پرتوكاري و اشعه فقط به كاركنان كاربر دستگاه يا چشمه توليدكننده اشعه، شاغل در معادن و كارخانه‌هاي وابسته به چرخه سوخت و فرآوري اورانيوم كه در معرض مستقيم اشعه و مواد پرتوزا مي‌باشند، متناسب با دريافت اشعه در دوره اشتغال بر اساس دستورالعملي كه توسط سازمان انرژي اتمي ايران پيشنهاد شده و به تأييد معاونت مي‌رسد، صورت مي‌گيرد.

د- سازمان انرژي اتمي موظف است دفن پسماندها را فقط در چهارچوب نظام ايمني هسته‌اي مصوب هيأت وزيران و مقررات مرتبط انجام دهد.

ماده 136- هرگونه احداث مستحدثات جديد، تملك، جابه‌جايي، صدور سند و تغيير كاربري اراضي در محدوده ايمني نيروگاهها و تأسيسات هسته‌اي به عنوان سكونت‌گاه دائم ممنوع است و حقوق صاحبان حق در اراضي و املاك واقع در محدوده مذكور، بر اساس قانون «نحوه خريد و تملك اراضي و املاك براي اجراي برنامه‌هاي عمومي، عمراني و نظامي دولت» تأمين مي‌گردد. تملك و تصرف املاك مذكور پس از پرداخت نقدي بهاي آن به مالكان به قيمت كارشناسي امكان‌پذير است.

تبصره- الزامات، مقررات و مصوبات نظام ايمني هسته‌اي كشور كه توسط مركز نظام ايمني سازمان انرژي اتمي ايران در زمينه فناوري هسته‌اي و پرتوي ابلاغ مي‌شود، براي كليه دستگاههاي اجرائي واشخاص حقيقي و حقوقي غيردولتي مرتبط، لازم‌الاجراء است.

1 ـ چشم‌انداز جمهوري اسلامي ايران در افق 1404 هجري شمسي

2 ـ سياستهاي كلي نظام

3ـ2ـ سياستهاي كلي نظام درخصوص انرژي

الف-....

ب- سياستهاي كلي ساير منابع انرژي

             1- ايجاد تنوع در منابع انرژي كشور و استفاده از آن با رعايت مسائل زيست محيطي و تلاش براي افزايش سهم انرژيهاي تجديدپذير با اولويت انرژيهاي آبي.

             2- تلاش براي كسب فناوري و دانش هسته‌اي و ايجاد نيروگاههاي هسته‌اي به‌منظور تأمين سهمي از انرژي كشور و تربيت نيروهاي متخصص.

             3- گسترش فعاليتهاي پژوهشي و تحقيقاتي در امور انرژيهاي گداخت هسته‌اي و مشاركت و همكاري علمي و تخصصي در اين زمينه.

             4- تلاش براي كسب فناوري و دانش فني انرژيهاي نو و ايجاد نيروگاهها ازقبيل بادي و خورشيدي و پيلهاي سوختي و زمين‌گرمايي در كشور.