قانون اجازه الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به تشريفات(پروتكل)‌

 

قانون اجازه الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به تشريفات(پروتكل)‌هاي اصلاحي (1)، (2) و (4) كنوانسيون ورشو و اصلاحي آن به موجب تشريفات (پروتكل) لاهه مربوط به يكسان‌كردن برخي از مقررات حمل و نقل هوايي بين‌المللي

ماده واحده- به دولت جمهوري اسلامي ايران اجازه داده مي‌شود به تشريفات(پروتكل)هاي اصلاحي(1)،(2) و(4) كنوانسيون ورشو مورخ 12 اكتبر 1929 ميلادي(20 مهر 1308 هجري‌شمسي) و اصلاحي آن به موجب تشريفات(پروتكل) لاهه مورخ 28 سپتامبر 1955 ميلادي(5 مهر 1334 هجري‌شمسي) مربوط به يكسان كردن برخي از مقررات حمل‌و‌نقل هوايي بين‌المللي كه در 25 سپتامبر  1975 ميلادي (3 مهر1354 هجري‌شمسي) در مونترال به تصويب رسيده است به‌شرح پيوست ملحق گردد و اسناد الحاق را نزد امين اسناد توديع نمايد.

تبصره- در اجراي اين قانون رعايت اصول هفتادوهفتم(77) و يكصد و سي و نهم (139) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، الزامي‌است.

بسم الله الرحمن الرحيم

تشريفات (پروتكل) الحاقی شماره (1) امضاء شده در مونترال در تاريخ 25 سپتامبر 1975 (3/7/1354)به منظور اصلاح کنوانسیون یکسان کردن برخی از مقررات حمل ونقل هوایی بین­المللی امضاء شده در ورشو در تاريخ 12 اکتبر 1929(20/7/1308)

دولتهای امضاءکننده زیر، با اذعان به سودمندی اصلاح کنوانسیون یکسان­ کردن برخی از مقررات حمل ونقل هوایی بین­المللی امضاء شده در ورشو در تاريخ 12 اکتبر 1929(20/7/1308) به شرح زیر توافق نمودند:

فصل اول- اصلاحات کنوانسیون

ماده 1- کنوانسیونی که مفاد اين فصل آن را اصلاح مي‌كند، کنوانسیون ورشو مورخ 1929 ميلادي(1308هجري‌شمسي) است.

ماده 2- ماده (22) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

ماده 22-

1- در مورد حمل مسافرين، مسؤولیت متصدی حمل و نقل برای هر مسافر به مبلغ 8300 حق برداشت ويژه (اس.دی.آر) محدود می­گردد. هرگاه طبق قانون دادگاهی که به موضوع رسیدگی می­کند مقرر گردد که خسارات به اقساط پرداخت گردد، ارزش برابری اقساط مزبور نباید از این سقف تجاوز نماید. با اين وجود طی قراردادی ويژه، متصدی حمل ونقل و مسافر می­توانند در مورد سقف بالاتری ازمسؤوليت توافق كنند.

2- در مورد حمل بار همراه و بار غیرهمراه ثبت شده، مسؤولیت متصدی حمل و نقل در مورد هر کیلوگرم، به مبلغ 17 اس.دی.آر محدود می­گردد مگر آن‌که فرستنده در هنگام تحویل بسته به متصدی حمل و نقل نسبت به تحویل آن در مقصد ارزش ویژه­ای را اظهار نموده و در صورت لزوم وجه تکمیلی را پرداخته باشد. در این‌صورت متصدی حمل و نقل مسؤول پرداخت مبلغی خواهد بود که از میزان ارزش اظهار شده بیشتر نباشد، مگر آن‌که ثابت کند مبلغ مزبور از ارزش واقعی محموله هنگام تحویل توسط فرستنده در مقصد بیشتر است.

3- در مورد اشیائی که مسافر مسؤوليت نگهداری آنها را خود به‌عهده مي‌گيرد، مسؤوليت متصدی حمل ونقل به 332 اس.دی.آر نسبت به هر مسافر محدود می­گردد.

4- چنین تلقی خواهد شد که مبالغ مزبور در این ماده بر مبنای اس.دی.آر بر اساس اس.دی.آر تعریف شده توسط صندوق بین­المللی پول می­باشد. در مورد پرونده­های قضائي، تبدیل مبالغ مزبور به پول رایج ملی باید بر مبنای ارزش آن پول رایج برحسب اس.دی.آر در تاریخ حكم صورت پذیرد. ارزش پول رایج ملی طرف عظمای متعاهدی که عضو صندوق بین­المللی پول می­باشد برحسب اس.دی.آر، طبق شیوه ارزش‌گذاری محاسبه مي‌شود كه عملاً توسط صندوق بین­المللی پول در تاريخ حكم براي فعاليت‌ها و معاملات اعمال می‌گردد. ارزش پول رایج ملی طرف عظماي متعاهدی که عضو صندوق بین‌المللی پول نمی­باشد بر اساس اس.دی.آر به نحوی که آن طرف عظمای متعاهد تعیین می­نماید محاسبه خواهد شد. با اين وجود کشورهایی که عضو صندوق بین­المللی پول نیستند و قوانین آنها اعمال مفاد بند (1)، (2) و (3) ماده (22) را مجاز نمی­شمارد به هنگام تصویب یا الحاق یا در هر زمان پس از آن می­توانند اعلام نمایند که سقف مسؤوليت متصدی حمل و نقل در پرونده­های قضائي در سرزمین آنها مبلغ 000/125 واحد پولی برای هر مسافر در مورد بند (1) ماده (22) و 250 واحد پولی برای هر کیلوگرم در مورد بند (2) ماده (22) و 000/5 واحد پولی برای هر مسافر در مورد بند (3) ماده (22) می­باشد. واحد پولی مزبور برابر با شصت و پنج و نیم میلی‌گرم طلا با عيار نهصد هزارم است. این مبالغ را می­توان به هر پول رایج ملی مربوط، به نزدیک­ترین عدد غیر اعشاری تبدیل نمود. تبدیل این مبالغ به پول رایج ملی باید بر اساس قانون کشور موردنظر صورت گیرد.

 

فصل دوم- حيطه شمول کنوانسیون اصلاح شده

ماده 3- کنوانسیون ورشو به‌گونه اصلاح شده توسط این تشريفات (پروتكل) در مورد حمل و نقل بین­المللی به گونه تعریف شده در ماده (1) این کنوانسیون اعمال می­گردد، مشروط بر این‌که محل مبدأ و مقصد موضوع ماده مذکور یا در سرزمین دو طرف این تشريفات (پروتكل) یا در سرزمین يك طرف اين تشريفات (پروتكل) با محل توقف مورد توافق در سرزمین کشوری دیگر واقع شده باشد.

فصل سوم- مقررات نهائي

ماده 4- بين طرفهای این تشريفات (پروتكل)، کنوانسیون و تشريفات (پروتكل) باید با هم به عنوان سندی واحد خوانده و تفسیر شوند و به‌عنوان کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده به موجب تشريفات (پروتكل) الحاقی شماره (1) مونترال مورخ 1975 (1354) شناخته شوند.

ماده 5- این تشريفات (پروتكل) تا زمان لازم‌الاجراء شدن طبق مفاد ماده (7) برای امضاي هر کشوری مفتوح خواهد بود.

ماده 6-

1- این تشريفات (پروتكل) منوط به تصویب کشورهای امضاءکننده خواهد بود.

2- تصویب این تشريفات (پروتكل) از جانب هر کشوری که طرف کنوانسیون ورشو نمی­باشد به منزله الحاق به کنوانسیون به گونه اصلاح شده به موجب این تشريفات (پروتكل) خواهد بود.

3- اسناد تصویب باید نزد دولت جمهوری خلق لهستان توديع گردد.

ماده 7-

1- این تشريفات (پروتكل) به محض اين كه سی کشور امضاءکننده، اسناد تصويب خود را توديع نمايند، در نودمین روز پس از توديع سی­اُمین سند تصویب، میان کشورهای مزبور لازم­الاجراء می­گردد. پس از آن اين تشريفات (پروتكل) برای هر كشوري كه آن را تصويب مي‌كند در نودمین روز پس از توديع اسناد تصویب توسط آن لازم‌الاجراء خواهد شد.

2- اين تشريفات (پروتكل) به محض لازم­الاجراء شدن باید توسط جمهوری خلق لهستان نزد سازمان ملل متحد به ثبت برسد.

ماده 8-

1- این تشريفات (پروتكل) پس از لازم‌الاجراء شدن باید برای الحاق کشورهای غیر امضاءکننده، مفتوح باشد.

2- الحاق به این تشريفات (پروتكل) از جانب هر کشوری که طرف کنوانسیون نمی­باشد به منزله الحاق به کنوانسیون اصلاح شده به موجب این تشريفات (پروتكل) است.

3- الحاق باید با توديع سند الحاق نزد دولت جمهوری خلق لهستان انجام پذیرد و در نودمین روز پس از توديع، نافذ می­گردد.

 

ماده 9-

1- هر طرف این تشريفات (پروتكل) می­تواند با ارسال اطلاعیه­ای به دولت جمهوری خلق لهستان عضويت خود در این تشريفات (پروتكل) را فسخ نماید.

2- فسخ عضويت، شش ماه پس از دریافت اطلاعیه فسخ عضويت توسط دولت جمهوری خلق لهستان نافذ می­گردد.

3- میان طرفهای این تشريفات (پروتكل)، فسخ عضويت در کنوانسیون طبق ماده (39) آن توسط هر یک از آنها به هیچ وجه به منزله فسخ عضويت در کنوانسیون اصلاح شده به موجب این تشريفات (پروتكل) تلقی نخواهد شد.

ماده 10- هیچ گونه قيد تحديد تعهدي را نمي‌توان در مورد این تشريفات (پروتكل) در نظر گرفت.

ماده 11- دولت جمهوری خلق لهستان بايد تاریخ هر یک از امضاءها، تاریخ توديع هر سند تصویب یا الحاق، تاریخ لازم‌الاجراء شدن این تشريفات (پروتكل) و دیگر اطلاعات مربوط را فوری به اطلاع تمام کشورهای طرف کنوانسیون ورشو یا کنوانسیون اصلاح شده مزبور و کلیه کشورهای امضاءکننده یا ملحق شونده به اين تشريفات (پروتكل) و نیز سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری برساند.

ماده 12- میان طرفهای این تشريفات (پروتكل) که طرفهای متعاهد کنوانسیون نيز مي‌باشند، متمم کنوانسیون ورشو در مورد یکسان کردن برخی از مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی بین­المللی که توسط شخص دیگری غیر از متصدی حمل و نقل طرف قرارداد انجام گردیده است و در تاريخ 18 سپتامبر 1961 (27/6/1340) در گوادالاخارا به امضاء رسیده است (که از این پس «کنوانسیون گوادالاخارا» نامیده خواهد شد) در مواردی که حمل و نقل به موجب توافق موضوع بند (ب) ماده (1)کنوانسیون گوادالاخارا در این تشريفات (پروتكل) مورد حكم قرار گرفته باشد، هرگونه ارجاع به «کنوانسیون ورشو» در کنوانسیون گوادالاخارا شامل ارجاع به کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده به موجب تشريفات (پروتكل) الحاقی شماره (1) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) خواهد بود.

ماده 13- این تشريفات (پروتكل) برای امضاء تا اول ژانویه 1976 (11/10/1355) در مقر سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری و پس از آن تا زمان لازم‌الاجراء شدن طبق ماده (7) در وزارت امور خارجه جمهوری خلق لهستان مفتوح خواهد ماند. سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری بايد دولت جمهوري خلق لهستان را از هر یک از موارد امضاء و تاریخ مربوط به آن در طی زمانی که تشريفات (پروتكل) برای امضاء در مقر سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری مفتوح می­باشد، آگاه نماید.

براي گواهي مراتب بالا امضاء کنندگان تام­الاختیار زیر که به‌طور مقتضي مجاز می­باشند این تشريفات (پروتكل) را امضاء نموده­اند.

اين تشريفات (پروتكل) بیست و پنجمین روز از ماه سپتامبر سال هزار ونهصد و هفتاد و پنج در چهار متن معتبر به زبانهای انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی در مونترال تنظيم گرديد.

در صورت بروز هر نوع اختلاف، متن فرانسوی، که کنوانسیون ورشو مورخ 12 اکتبر 1929 (20/7/1308) نیز به همان زبان تدوین شده است حاکم خواهد بود.

تشريفات (پروتكل) الحاقی شماره (2) امضاء شده در مونترال

در تاريخ 25 سپتامبر 1975 (3/7/1354) به منظور اصلاح کنوانسیون یکسان‌کردن برخی از مقررات حمل ونقل هوایی بین­المللی امضاء شده در ورشو در تاريخ 12 اکتبر 1929 (20/7/1308) و اصلاح شده به موجب تشريفات (پروتكل) امضاء شده در لاهه در تاريخ 28 سپتامبر 1955 (6/7/1334)

دولتهای امضاءکننده زیر، با اذعان به سودمندی اصلاح کنوانسیون یکسان­ کردن برخی از مقررات حمل ونقل هوایی بین­المللی امضاء شده در ورشو در تاريخ 12 اکتبر 1929 (20/7/1308) به گونه اصلاح شده به موجب تشريفات (پروتكل) امضاء شده در لاهه در تاريخ 28 سپتامبر 1955 (6/7/1334) به شرح زیر توافق نمودند:

فصل اول- اصلاحات کنوانسیون

ماده 1- کنوانسیونی که مفاد اين فصل آن را اصلاح مي‌كند، کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334شمسي) است.

ماده 2- ماده (22) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

ماده 22-

1- در مورد حمل اشخاص، مسؤوليت متصدی حمل و نقل برای هر مسافر به مبلغ 16600 حق برداشت ويژه (اس.دی.آر) محدود می­گردد. هر گاه طبق قانون دادگاهی که به موضوع رسیدگی می­کند مقرر گردد که خسارات به اقساط پرداخت گردد ارزش برابری اقساط مزبور نباید از این سقف تجاوز نماید. با اين وجود طی قراردادی ويژه، متصدی حمل ونقل و مسافر مي‌توانند در مورد سقف بالاتری از مسؤوليت توافق كنند.

2-

الف) در مورد حمل بار همراه  ثبت شده و بار، مسؤوليت متصدی حمل و نقل در مورد هر کیلوگرم به مبلغ 17 اس.دی.آر محدود می­گردد، مگر آن که مسافر یا فرستنده هنگام تحویل بسته به متصدی حمل و نقل نسبت به تحویل آن در مقصد ارزش ویژه­ای را اظهار نموده و در صورت لزوم وجه تکمیلی را پرداخته باشد. در این صورت متصدی حمل و نقل مسؤول پرداخت مبلغی خواهد بود که از میزان ارزش اظهار شده بیشتر نباشد، مگر آن‌که ثابت کند که مبلغ مزبور از ارزش واقعی محموله هنگام تحویل توسط مسافر یا فرستنده در مقصد بیشتر است.

 ب) در صورت مفقود شدن، صدمه دیدن یا تأخیر در ارسال بخشی از بار یا بار همراه ثبت شده یا اشیاء داخل آنها، وزنی که در تعیین مقداری که مسؤوليت متصدی حمل ونقل به آن محدود می­باشد درنظر گرفته مي‌شود، باید فقط محدود به وزن بسته یا بسته­ها گردد. با اين وجود در صورتی که مفقود شدن، صدمه دیدن یا تأخیر در ارسال بخشی از بار یا بار همراه ثبت شده یا اشیاء داخل آنها بر ارزش دیگر بسته­های مندرج در همان رسیدِ دریافت بار همراه یا همان بارنامه تأثیر گذارد، وزن کل بسته یا بسته­های مزبور نیز باید در تعیین سقف مسؤوليت درنظر گرفته شود.

3- در مورد اشیائی که مسافر مسؤوليت نگهداری آنها را خود به عهده مي‌گيرد، مسؤوليت متصدی حمل ونقل به 332 اس.دی.آر نسبت به هر مسافر محدود می­گردد.

4- سقفهای مقرر در این ماده نباید دادگاه را از صدور حكم طبق قوانین خود برای تمام یا بخشی از هزینه­های دادرسی و دیگر مخارج مربوط به اقامه دعوی علاوه بر مبلغ خسارت مندرج در فوق که خواهان متحمل شده است، بازدارد. اگر میزان خسارت­هاي مورد حکم، منهای هزینه­های دادرسی و سایر مخارج مربوط به اقامه دعوا از مبلغی که متصدی حمل ونقل به طور كتبي ظرف شش‌ماه از تاریخ رویداد موجب خسارت یا پیش از طرح دعوی - چنانچه دیرتر صورت گیرد- به خواهان پیشنهاد نموده باشد تجاوز نکند، مفاد فوق اعمال نخواهد شد.

5- چنین تلقی خواهد شد که مبالغ مذکور در این ماده بر مبنای اس.دی.آر بر اساس اس.دی.آر تعریف شده توسط صندوق بین­المللی پول می­باشد. در مورد پرونده­های قضائي، تبدیل مبالغ مزبور به پول رایج ملی باید بر مبنای ارزش آن پول رایج برحسب اس.دی.آر در تاریخ حكم صورت پذیرد. ارزش پول رایج ملی طرف عظمای متعاهدی که عضو صندوق بین­المللی پول می­باشد برحسب اس.دی.آر طبق شیوه ارزش­گذاری محاسبه مي‌شود كه عملاً توسط صندوق بین­المللی پول در تاريخ حكم براي فعاليت‌ها و معاملات اعمال می‌گردد. ارزش پول رایج ملی طرف عظمای متعاهدی که عضو صندوق بین‌المللی پول نمی­باشد بر اساس اس.دی.آر به نحوی که آن طرف متعاهد عظما تعیین می­نماید محاسبه خواهد شد. با اين وجود کشورهایی که عضو صندوق بین­المللی پول نیستند و قوانین آنها اعمال مفاد بند (1)، جزء (الف) بند (2) و بند (3) ماده (22) را مجاز نمی­شمارد به هنگام تصویب یا الحاق یا در هر زمان پس از آن می­توانند اعلام نمایند که سقف مسؤوليت متصدی حمل و نقل در پرونده­های قضائي در سرزمین آنها مبلغ 000/250 واحد پولی برای هر مسافر در مورد بند (1) ماده (22) و 250 واحد پولی برای هر کیلوگرم در مورد جزء (الف) بند (2) ماده (22) و 000/5 واحد پولی برای هر مسافر در مورد بند (3) ماده (22) می­باشد. واحد پولی مزبور برابر با شصت و پنج و نیم میلی گرم طلا با عيار نهصد هزارم است. این مبالغ را می­توان به هر پول رایج ملی مربوط به نزدیک­ترین عدد غیر اعشاری تبدیل نمود. تبدیل این مبالغ به پول رایج ملی باید بر اساس قانون کشور مورد نظر صورت گیرد.

فصل دوم- حيطه شمول کنوانسیون اصلاح شده

ماده 3- کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي(1334 شمسي) و به موجب این تشريفات (پروتكل) در مورد حمل‌ونقل بین­المللی به گونه تعریف شده در ماده (1) این کنوانسیون اعمال می­گردد مشروط بر آنکه محل مبدأ و مقصد موضوع ماده مذکور یا در سرزمین دو طرف این تشريفات (پروتكل) یا در سرزمین يك طرف اين تشريفات (پروتكل) با محل توقف مورد توافق در سرزمین کشوری دیگر واقع شده باشد.

فصل سوم- مقررات نهائی

ماده 4- بين طرفهای این تشريفات (پروتكل)، کنوانسیون ورشو به‌گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) و این تشريفات (پروتكل) باید با هم به عنوان سندی واحد خوانده و تفسیر شوند و به عنوان کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در 1955 ميلادي (1334 شمسي) و به موجب تشريفات (پروتكل) الحاقی شماره (2) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) شناخته شوند.

ماده 5- این تشريفات (پروتكل) تا زمان لازم‌الاجراء شدن طبق مفاد ماده(7)، برای امضاي هر کشوری مفتوح خواهد بود.

 

ماده 6-

1- این تشريفات (پروتكل) منوط به تصویب کشورهای امضاءکننده خواهد بود.

2- تصویب این تشريفات (پروتكل) از جانب هر کشوری که طرف کنوانسیون ورشو نمی­باشد يا هر كشوري كه طرف كنوانسيون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) نمي‌باشد به منزله الحاق به کنوانسیون به گونه اصلاح‌شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) و تشريفات (پروتكل) الحاقي شماره (2) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) خواهد بود.

3- اسناد تصویب باید نزد دولت جمهوری خلق لهستان توديع گردد.

ماده 7-

1- این تشريفات (پروتكل) به محض اين‌كه سی کشور امضاءکننده، اسناد تصويب خود را توديع نمايند، در نودمین روز پس از توديع سی­اُمین سند تصویب میان کشورهای مزبور لازم­الاجراء می­گردد. پس از آن اين تشريفات (پروتكل) برای هر كشوري كه آن را تصويب كند در نودمین روز پس از توديع اسناد تصویب توسط آن لازم‌الاجراء خواهد شد.

2- اين تشريفات (پروتكل) به محض لازم­الاجراء شدن باید از توسط جمهوری خلق لهستان نزد سازمان ملل متحد به ثبت برسد.

ماده 8-

1- این تشريفات (پروتكل) پس از لازم‌الاجراء شدن باید برای الحاق کشورهای غیر امضاءکننده، مفتوح باشد.

2- الحاق به این تشريفات (پروتكل) از جانب هر کشوری که طرف کنوانسیون ورشو نمي‌باشد يا هر كشوري كه طرف كنوانسيون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) نمی­باشد به منزله الحاق به کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) و به موجب تشريفات (پروتكل) الحاقی شماره (2) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) می­باشد.

3- الحاق باید با توديع سند الحاق به دولت جمهوری خلق لهستان انجام پذیرد و در نودمین روز پس از توديع، نافذ می­گردد.

ماده 9-

1- هر طرف این تشريفات (پروتكل) می­تواند با ارسال اطلاعیه­ای به دولت جمهوری خلق لهستان عضويت خود در این تشريفات (پروتكل) را فسخ نماید.

2- فسخ عضويت، شش ماه پس از دریافت اطلاعیه فسخ عضويت توسط دولت جمهوری خلق لهستان نافذ می­گردد.

3- میان طرفهای این تشريفات (پروتكل)، فسخ عضويت در کنوانسیون ورشو طبق ماده (39) آن یا فسخ عضويت در تشريفات (پروتكل) لاهه طبق ماده (24) آن به هیچ وجه به منزله فسخ عضويت درکنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) و به موجب تشريفات (پروتكل) الحاقی شماره (2) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) تلقی نخواهد شد.

ماده 10- هیچ گونه قيد تحديد تعهدي را نمي‌توان در مورد این تشريفات (پروتكل) در نظر گرفت، به استثناي اين که هر کشوری می­تواند در هر زمان طی اطلاعیه­ای به دولت جمهوری خلق لهستان اعلام نماید که کنوانسیون اصلاح شده به موجب این تشريفات (پروتكل) در مورد حمل ونقل اشخاص، بار و بار همراه مقامات نظامی در هواپیمايي که در آن کشور به ثبت رسیده است و کل ظرفیت آن توسط آن مقامات یا از طرف آنها محفوظ نگهداشته شده است، قابل اجراء نمی­باشد.

ماده 11- دولت جمهوری خلق لهستان بايد بلافاصله تاریخ هر یک از امضاءها، تاریخ توديع هر سند تصویب یا الحاق، تاریخ لازم­الاجراء شدن این تشريفات (پروتكل) و دیگر اطلاعات مربوط را به اطلاع تمام کشورهای طرف کنوانسیون ورشو یا کنوانسیون اصلاح شده مزبور و کلیه کشورهای امضاءکننده یا ملحق شونده به اين تشريفات (پروتكل) و نیز سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری برساند.

ماده 12- میان طرفهای این تشريفات (پروتكل) که طرفهای کنوانسیون نيز مي‌باشند، متمم کنوانسیون ورشو در مورد یکسان کردن برخی از مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی بین­المللی که توسط شخص دیگری غیر از متصدی حمل و نقل طرف قرارداد انجام گردیده است و در تاريخ 18 سپتامبر 1961 (27/6/1340) در گوادالاخارا به امضاء رسیده است (که از این پس «کنوانسیون گوادالاخارا» نامیده خواهد شد) در مواردی که حمل و نقل به موجب توافق موضوع بند (ب) ماده (1) کنوانسیون گوادالاخارا در این تشريفات (پروتكل) مورد حكم قرار گرفته باشد، هرگونه ارجاع به «کنوانسیون ورشو» در کنوانسیون گوادالاخارا شامل ارجاع به کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) و به موجب تشريفات (پروتكل) الحاقی شماره (2) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) خواهد بود.

ماده 13- این تشريفات (پروتكل) برای امضاء تا اول ژانویه 1976 (11/10/1355) در مقر سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری و پس از آن تا زمان لازم­الاجراء شدن طبق ماده (7) در وزارت امور خارجه جمهوری خلق لهستان مفتوح خواهد ماند. سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری بايد دولت جمهوري خلق لهستان را از هر یک از موارد امضاء و تاریخ مربوط به آن در طی زمانی که تشريفات (پروتكل) برای امضاء در مقر سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری مفتوح می­باشد فوري آگاه نماید.

براي گواهي مراتب بالا امضاء کنندگان تام­الاختیار زیر که به طور مقتضي مجاز می­باشند این تشريفات (پروتكل) را امضاء نموده­اند.

اين تشريفات (پروتكل) در بیست و پنجمین روز از ماه سپتامبر سال هزار ونهصد و هفتاد و پنج (3/7/1354) در چهار متن معتبر به زبانهای انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی در مونترال تنظيم شد.

در صورت بروز هر نوع اختلاف، متن فرانسوی، که کنوانسیون ورشو مورخ 12 اکتبر 1929 (20/7/1308) نیز به همان زبان تدوین شده است حاکم خواهد بود.

شريفات (پروتكل) الحاقی شماره (4) امضاء شده در مونترال در تاريخ
25 سپتامبر 1975 (3/7/1354) به منظور اصلاح کنوانسیون یکسان­ کردن برخی از مقررات حمل ونقل هوایی بین­المللی امضاء شده در ورشو در تاريخ
12 اکتبر1929 (20/7/1308) و اصلاح شده به موجب تشريفات(پروتكل)
امضاء شده در لاهه در تاريخ 28 سپتامبر 1955(6/7/1334)

دولتهای امضاءکننده زیر، با اذعان به سودمندی اصلاح کنوانسیون یکسان­ کردن برخی از مقررات حمل ونقل هوایی بین­المللی امضاء شده در ورشو در تاريخ 12 اکتبر 1929 (20/7/1308) به گونه اصلاح شده به موجب تشريفات (پروتكل) امضاء شده در لاهه در تاريخ 28 سپتامبر 1955 (6/7/1334) به شرح زیر توافق نمودند:

فصل اول- اصلاحات کنوانسیون

ماده 1- کنوانسیونی که مفاد اين فصل آن را اصلاح مي‌كند، کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334شمسي) است.

ماده 2- در ماده (2) کنوانسیون، بند (2) حذف و بندهاي زیر جایگزین آن می­گردد:

«2- در حمل اقلام پستی، متصدی حمل و نقل طبق قواعد حاكم در مورد رابطه میان متصدیان حمل و نقل و ادارات پستی، تنها نسبت به اداره پستی ذی‌ربط مسؤول خواهد بود.

3- به استثنای آن چه در بند (2) این ماده پيش‌بيني شد، مفاد اين کنوانسیون در مورد حمل اقلام پستی اعمال نخواهد شد.»

ماده 3- در فصل (2) کنوانسیون، بخش سوم (مواد 5 الی 16) حذف و مواد زیر جایگزین آن می­گردد:

«بخش سوم – تهیه و تنظیم سند مربوط به بار

ماده 5-

(1) در حمل بار، بارنامه هوایی باید تحویل داده شود.                   

(2) هر روش دیگری که سابقه‌اي از حمل و نقل را ثبت می‌کند، می‌تواند با رضایت فرستنده جایگزین تحویل بارنامه هوایی شود. چنانچه از ابزار دیگری استفاده شود، متصدی حمل و نقل باید درصورت درخواست فرستنده، رسیدی را برای بار به فرستنده تحویل دهد که اجازه شناسایی محموله و دسترسی به اطلاعات ثبتی در سابقه ثبت شده به‌وسيله روش دیگر را می­دهد.

(3) عدم امکان استفاده از دیگر روش ثبت کننده سابقه حمل و نقل در نقاط گذر (ترانزيت) و مقصد، موضوع بند(2) این ماده، به متصدی حمل و نقل اجازه عدم پذیرش بار را برای حمل و نقل نمی‌دهد.»

ماده 6-

(1) بارنامه هوایی باید توسط فرستنده در سه بخش اصلی تنظیم شود.

(2) بخش نخست باید دارای نوشته «برای متصدی حمل و نقل» باشد؛ این بخش باید توسط فرستنده امضاء شود. بخش دوم باید دارای نوشته «برای تحویل دهنده» باشد و توسط فرستنده و متصدی حمل و نقل امضاء شود. بخش سوم باید توسط متصدی حمل و نقل امضاء و پس از پذیرش بار به فرستنده تحویل داده شود.

(3) امضای متصدی حمل و نقل و فرستنده می‌تواند به‌صورت اصل يا مُهری باشد.          

(4) در صورت تنظیم بارنامه هوایی توسط متصدی حمل و نقل بنابه درخواست فرستنده، باید چنین فرض شود که این کار را از طرف فرستنده انجام داده است مگر آنکه خلاف آن ثابت شود.

ماده 7-

در صورت وجود بیش از یک بسته:

الف) متصدی حمل و نقل بار حق درخواست تنظیم بارنامه‌های هوایی جداگانه را از فرستنده دارد؛

ب) فرستنده حق درخواست تحویل رسیدهای جداگانه را هنگام استفاده از روشهاي ديگر موضوع بند (2) ماده (5) از متصدی حمل و نقل دارد.

ماده 8-

بارنامه هوايي و رسید بار باید دربردارنده موارد زیر باشد:

الف) مشخصات محلهای مبدأ و مقصد

ب) چنانچه محلهای مبدأ و مقصد در داخل قلمرو یک طرف معظم متعاهد با یک یا چند محل توقف مورد توافق در داخل قلمرو کشور دیگری باشد، مشخصات حداقل یکی از این نقاط توقف؛ و

پ) مشخصات وزن محموله

ماده 9- عدم رعايت مفاد مواد (5) الی (8) نباید بر وجود یا اعتبار قرارداد حمل و نقل که خود باید تابع قواعد این کنوانسیون از جمله قواعد مربوط به میزان محدودیت مسؤوليت باشد، تأثیر بگذارد.

ماده 10-

(1) فرستنده مسؤول صحت مشخصات و اظهارات مربوط به بار است که توسط او یا از طرف او در بارنامه وارد شود یا توسط او یا از طرف او برای متصدی حمل و نقل جهت وارد کردن در رسید بار یا وارد کردن در سابقه ثبتی به‌وسیله روشهاي ديگر موضوع بند (2) ماده (5) تهیه و تنظیم شده است.                          

 (2) فرستنده باید متصدی حمل و نقل را دربرابر کلیه صدمات وارده به او یا هر فرد دیگری که متصدی حمل و نقل نسبت به او به‌علت تخلف از مقررات، عدم صحت یا  نقص مشخصات و اظهارات ارائه شده توسط فرستنده یا از طرف او مسؤول است، بیمه نماید.

(3) با رعايت مفاد بندهاي (1) و (2) این ماده، متصدی حمل و نقل باید فرستنده را در برابر کلیه صدماتی که او یا هر فرد دیگری که فرستنده نسبت به او مسؤول است، به‌علت تخلف از مقررات، عدم صحت یا نقص مشخصات و اظهارات ارائه شده توسط متصدی حمل و نقل یا از طرف او در رسید بار یا در سابقه ثبتی به‌وسیله روشهاي ديگر موضوع بند (2) ماده (5) متحمل شده است، بیمه نماید.

ماده 11-

(1) بارنامه هوایی یا رسید بار، مدرك محمول بر صحت انعقاد قرارداد، پذیرش بار و شرایط حمل و نقل ذکر شده در آن است.   

(2) کلیه اظهارات مندرج در بارنامه هوایی یا رسید بار که مربوط به وزن، ابعاد و بسته‌بندی بار است و نيز اظهارات مربوط به تعداد بسته­ها، مدرك محمول بر صحت موارد اظهار شده است؛ اظهارات مربوط به تعداد، حجم و شرایط بار مدرکی علیه متصدی حمل و نقل محسوب نمی‌شود به استثنای آنچه که در بارنامه هوایی بوده و ذکر شده است تا توسط او و در حضور فرستنده کنترل شود یا مربوط به شرایط ظاهری بار باشد.

ماده 12-

 (1) فرستنده به تبع مسؤوليتی که به موجب قرارداد حمل و نقل در انجام کلیه تعهدات خود دارد، حق خارج کردن بار را با تخلیه آن در فرودگاه مبدأ یا مقصد، یا با متوقف نمودن آن در مسیر سفر در هر فرود هواپیما یا با درخواست تحويل آن به محل مقصد یا در مسیرسفر به شخص دیگری غیر از گیرنده اصلی یا با درخواست بازگرداندن آن به فرودگاه مبدأ دارد. فرستنده نباید از این حق تخلیه بار به روشی استفاده نماید که به متصدی حمل و نقل یا دیگر فرستنده‌ها لطمه‌ای وارد شود و باید هر هزینه‌ای را که به موجب استفاده از این حق تحمیل شده است، بازپرداخت نماید.

(2) در صورت عدم امکان انجام سفارشات فرستنده، متصدی حمل و نقل باید او را بدون درنگ مطلع سازد.               

(3) درصورت پیروی متصدی حمل و نقل از سفارشات فرستنده جهت تخلیه بار بدون نیاز به تهیه بخشی از بارنامه هوایی یا رسید بار که به فرستنده تحویل داده شده است، بدون لطمه به حق وصول از جانب فرستنده، وی مسؤول هرگونه آسیبی خواهد بود که ممکن است پس از آن به هر شخصی که قانوناً در مالکیت آن بخش از بارنامه هوایی یا رسید بار است وارد گردد.

(4) حق اعطاء شده به فرستنده به محض آغاز حق گیرنده، طبق ماده (13) ملغی می‌گردد. اماچنانچه گیرنده از پذیرش بار سرباز زند یا امکان تماس با او نباشد، فرستنده مجدداً ازحق تخلیه بار برخوردار می‌گردد.

ماده 13-

(1) به استثنای زماني كه فرستنده از حق خود به موجب ماده (12) استفاده كرده باشد، گیرنده مجاز است هنگام رسیدن بار به مقصد، از متصدی حمل‌ونقل تحویل بار را در قبال پرداخت هزینه‌های تعیین شده و مطابق با شرایط حمل و نقل، درخواست نمايد.

(2) وظیفه متصدی حمل و نقل، مطلع نمودن گیرنده به محض رسیدن بار است، مگر آنکه توافق دیگری صورت گرفته باشد.

(3) در صورت اذعان متصدی حمل و نقل به مفقود شدن بار، یا درصورت نرسیدن بار پس از سپری شدن هفت روز از موعد رسید، گیرنده حق استفاده از حقوقی را که به تبع قرارداد حمل و نقل حاصل می‌شود، علیه متصدی حمل و نقل دارد.

ماده 14-

فرستنده و گیرنده هریک می‌توانند به ترتیب از کلیه حقوق خود به  موجب مواد (12) و (13) با نام خود استفاده نمایند اعم از اينكه این اقدام را به نفع خود ، يا به نفع دیگری انجام دهند، مشروط بر اینکه تعهدات وضع شده در قرارداد حمل و نقل را انجام دهند.                                          

ماده 15-

(1) مواد (12)، (13) و (14) روابط گیرنده و فرستنده را با یکدیگر و همینطور روابط دو جانبه طرف های سوم را که نسبت به فرستنده یا گیرنده ذی‌حق هستند، تحت تأثیر قرار نمی‌دهد.

(2) مفاد مواد (12)، (13) و (14)، تنها با قید صریح در بارنامه هوایی یا رسید بار قابل تغییر است.

ماده 16-

(1) فرستنده باید اطلاعات و مدارکي را که ضروری می‌باشد، جهت انجام تشریفات گمرکی، مبادی ورودی یا پلیس گمرک، پیش از تحویل بار به گیرنده تهیه نماید. فرستنده مسؤوليت هرگونه خسارت وارده به‌دلیل فقدان، نقص یا تخلف از هر یک از این اطلاعات یا مدارک را نسبت به متصدی حمل و نقل دارد، مگرآنکه علت خسارت، تقصیر متصدی حمل و نقل، خدمه یا عوامل او باشد.

(2) متصدی حمل و نقل هیچ تعهدي در تحقیق نسبت به صحت یا کفایت این اطلاعات یا مدارک ندارد.»

ماده 4- ماده (18) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

«ماده 18-

(1) متصدی حمل و نقل، چنانچه حادثه منجر به صدمه، حین حمل و نقل هوایی اتفاق افتاده باشد، مسؤول خسارت وارده در اثر تخریب یا مفقودی، یا صدمه به بار همراه ثبت شده می‌باشد.

(2) متصدی حمل و نقل تنها در شرایطی که حادثه منتج به صدمه طی حمل و نقل هوایی روی داده باشد، در برابر صدمه ای که در اثر تخریب، مفقودی یا صدمه به بار وارد شده باشد، مسؤول است.

(3) در هر حال، درصورتی که متصدی حمل و نقل ثابت نماید که تخریب، مفقودی یا صدمه به بار فقط از یک یا چند مورد از موارد زیر ناشی شده است، مسؤول نخواهد بود:

الف) نقص، کیفیت یا ایراد ذاتی آن بار

ب)  بسته‌بندی ناقص آن بار که توسط فردی به جز متصدی حمل و نقل، خدمه یا عوامل او انجام شده باشد.

پ)  اقدام به جنگ یا درگیری مسلحانه

ت)  اقدام مقامات دولتی که در ارتباط با ورود، خروج یا گذر (ترانزيت) بار انجام شده باشد.

(4) حمل و نقل هوایی با معنای ذکر شده در بند‌هاي فوق‌الذکر این ماده، مدت زماني را شامل مي‌شود که طی آن بار همراه یا بار غیرهمراه، در فرودگاه یا داخل هواپیما، یا درصورت فرود هواپیما، خارج از فرودگاه، در هر مكان ديگري، تحت مسؤوليت متصدی حمل و نقل باشد.

(5) مدت زمان حمل هوایی شامل حمل و نقل زمینی، دریایی یا رودخانه‌ای که خارج از فرودگاه انجام شود، نمی‌گردد. در هر حال چنانچه این عملیات در اجراي قرارداد حمل هوایی با  هدف بارگیری، تحويل یا تراباري انجام شود، چنين استنباط مي‌شود که هر صدمه­ای در نتیجه حادثه­ای رخ داده است كه در فرآیند حمل و نقل هوایی بوده است، مگر آنکه خلاف آن ثابت شود.»

ماده 5- ماده(20) کنوانسیون حذف شده و ماده زیر جایگزین آن می‌گردد:

ماده 20- متصدی حمل و نقل در حمل و نقل مسافر و بار همراه و درمورد وارد شدن صدمه به‌واسطه تأخیر در حمل بار، در صورتي كه متصدي حمل ونقل اثبات كند كه كليه اقدامات لازم براي اجتناب از صدمه از جانب او، خدمه و عوامل او انجام شده يا امكان انجام چنين اقداماتي از جانب آنها وجود نداشته است، مسؤول نمي‌باشد.

ماده 6- ماده (21) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

ماده 21-

(1) در حمل مسافر و بار همراه، چنانچه متصدی حمل و نقل ثابت نماید که صدمه معلول بی‌توجهی شخص صدمه دیده بوده و یا این بی‌توجهی به صدمه کمک نموده است، دادگاه می‌تواند طبق مفاد قانون خود، متصدی حمل‌ونقل را کلاً یا جزئاً از مسؤوليت خود معاف نماید. 

(2) در حمل بار، چنانچه متصدی حمل و نقل اثبات نماید که صدمه به‌واسطه بی‌توجهی یا تخلف دیگر یا ترك فعل شخص مدعی غرامت یا شخصی که متصدی حمل و نقل نسبت به او دارای حقوقی است، وارد شده یا این عوامل به صدمه کمک نموده‌اند، متصدی حمل و نقل باید کلاً یا جزئاً از مسؤوليت نسبت به شاکی تا حدی که این بی‌توجهی یا تخلف يا ترك فعل باعث صدمه شده یا به آن کمک نموده است، معاف گردد.»

ماده 7- در ماده (22) کنوانسیون،

الف) در جزء (الف) بند (2)، عبارت «و بار» حذف می­گردد.

ب) پس از جزء ( الف) بند (2)، جزء زير درج می­گردد:

«ب) در مورد حمل بار، مسؤوليت متصدی حمل و نقل در مورد هر کیلوگرم به مبلغ 17 اس.دی.آر محدود می­گردد، مگر آنکه فرستنده هنگام تحویل بسته به متصدی حمل و نقل نسبت به تحویل آن در مقصد ارزش ویژه‌ای را اظهار نموده و در صورت لزوم وجه تکمیلی را پرداخته باشد. در این‌صورت متصدی حمل و نقل مسؤول پرداخت مبلغی خواهد بود که از میزان ارزش اظهار شده بیشتر نباشد، مگر آنکه ثابت کند که مبلغ مزبور از ارزش واقعی بار هنگام تحویل توسط فرستنده در مقصد بیشتر است.»     

پ) جزء (ب) بند (2) به‌عنوان جزء (پ) بند (2) تعیین می­گردد.

ت) پس از بند (5)، بند زیر درج می­گردد:

«6- چنین تلقی خواهد شد که مبالغ مزبور در این ماده بر مبنای اس.دی.آر براساس اس.دی.آر تعریف شده توسط صندوق بین­المللی پول می­باشد. درمورد پرونده­های قضائي، تبدیل مبالغ مزبور به پول رایج ملی باید بر مبنای ارزش آن پول رایج برحسب اس.دی.آر در تاریخ حكم صورت پذیرد. ارزش پول رایج ملی طرف عظمای متعاهدی که عضو صندوق بین­المللی پول می­باشد برحسب اس.دی.آر، طبق شیوه ارزش‌گذاری محاسبه می­شود که عملاً توسط صندوق بین­المللی پول در تاريخ حكم براي فعاليت‌ها و معاملات اعمال می­گردد. ارزش پول رایج ملی طرف عظماي متعاهدی که عضو صندوق بین­المللی پول نمی‌باشد براساس اس.دی.آر به نحوی که آن طرف عظمای متعاهد تعیین می‌نماید محاسبه خواهد شد. با اين وجود کشورهایی که عضو صندوق بین‌المللی پول نیستند و قوانین آنها اعمال مفاد جزء (ب) بند (2)  ماده (22) را مجاز نمی­شمارد به هنگام تصویب یا الحاق یا در هر زمان پس از آن می­توانند اعلام نمایند که سقف مسؤوليت متصدی حمل و نقل در پرونده­های قضائي در سرزمین آنها مبلغ (250) واحد پولی برای هر کیلوگرم می­باشد. واحد پولی مزبور برابر با شصت و پنج و نیم میلی گرم طلا با عيار نهصد هزارم است. این مبالغ را می­توان به هر پول رایج ملی مربوط، به نزدیک­ترین عدد غیر اعشاری تبدیل نمود. تبدیل این مبالغ به پول رایج ملی باید براساس قانون کشور مورد نظر صورت گیرد.»

ماده 8- ماده (24) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

ماده 24-

1- در حمل مسافر و بار همراه، هرگونه اقامه دعوا براي خسارت، بر هر اساسي كه باشد، می‌تواند بدون خدشه به این موضوع که چه کسانی حق اقامه دعوا دارند و حقوق مربوط به آنها چیست، تنها تابع شرایط و حدود مقرر در این کنوانسیون باشد.

2- در حمل بار، هرگونه اقامه دعوا براي خسارت بر هر اساسي كه باشد اعم از اينکه به موجب این کنوانسیون یا طی قرارداد یا مسؤوليت مدنی یا غیره صورت گرفته باشد، می‌تواند بدون خدشه به این موضوع که چه کسانی حق اقامه دعوا دارند و حقوق مربوط به آنها چیست، تنها تابع شرایط و حدود مقرر در این کنوانسیون باشد. حدود مسؤوليت مزبور، بيشترين حد مي­باشد و شرايط موجد مسؤوليت هر چه باشد نمي‌تواند موجب فراتر رفتن آن شود.»

ماده 9- ماده (25) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

«ماده 25-

در حمل مسافر و بار همراه، اگر ثابت شود که صدمه در اثر فعل يا ترك‌فعل متصدی حمل و نقل، خدمه یا عوامل او بوده است که با هدف وارد آوردن صدمه یا براثر بي‌دقتي و با علم به اینکه احتمالاً منجر به این صدمه خواهد شد، انجام شده است، مشروط بر آن که در صورت فعل يا ترك فعل مزبور خدمه یا عامل، همچنین ثابت شود که او در چهارچوب کاری خود عمل نموده است حدود مسؤوليت موضوع ماده (22) نبايد اعمال گردد.»

ماده 10- در ماده (25- الف) کنوانسیون، بند (3) حذف و بند زیر جایگزین آن می­گردد:

3- در صورتی که در حمل و نقل مسافر و بار همراه، ثابت شود که صدمه در اثر فعل يا ترك فعل خدمه یا عامل و با هدف وارد آوردن صدمه یا براثر بي‌دقتي و با علم به اینکه احتمالاً منجر به اين صدمه خواهد شد انجام شده است، مفاد بند (1) و (2) این ماده نباید اعمال گردد.»

ماده 11- پس از ماده (30) کنوانسیون ، ماده زیر درج می­گردد:

«ماده 30- الف- هیچ چيز در این کنوانسیون خدشه‌اي به موضوع داشتن يا نداشتن حق شخص مسؤول خسارت، طبق اين كنوانسيون، براي  اقامه دعوا علیه شخص دیگری وارد نمي‌نمايد.»

ماده 12- ماده (33) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

«ماده 33- به استثنای آنچه در بند (3) ماده (5) پيش‌بيني شده است، هيچ چيز در اين كنوانسيون نبايد مانع متصدي حمل و نقل براي انعقاد هر قرارداد حمل و نقل يا تنظيم مقرراتي شود كه با مفاد اين كنوانسيون در تضاد نيستند.»

ماده 13- ماده (34) کنوانسیون حذف و ماده زیر جایگزین آن می­گردد:

«ماده34- مفاد ماده (3) تا پایان ماده (8) مربوط به اسناد حمل، نباید در صورت انجام حمل و نقل در شرایط فوق‌العاده و خارج از چهارچوب معمول حرفه متصدی حمل و نقل هوایی، اعمال گردد.»

فصل دوم- حيطه شمول کنوانسیون اصلاح شده

ماده 14- کنوانسیون ورشو به‌گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) و به موجب این تشريفات (پروتكل) در مورد حمل و نقل بین­المللی به‌گونه تعریف شده در ماده (1) این کنوانسیون اعمال می­گردد مشروط بر آنکه محل مبدأ و مقصد موضوع ماده مذکور یا در سرزمین دو طرف این تشريفات (پروتكل) یا در سرزمین يك طرف اين تشريفات (پروتكل) با محل توقف مورد توافق در سرزمین کشوری دیگر واقع شده باشد.

فصل سوم- مقررات نهائی

ماده 15- بين طرفهای این تشريفات (پروتكل)، کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) و این تشريفات (پروتكل) باید با هم به‌عنوان سندی واحد خوانده و تفسیر شوند و به‌عنوان کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) و به موجب تشريفات (پروتكل) الحاقی شماره (4) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) شناخته شوند.

ماده 16- این تشريفات (پروتكل) تا زمان لازم‌الاجراء شدن طبق مفاد ماده(18)، برای امضاي هر کشوری مفتوح خواهد بود.

ماده 17-

1- این تشريفات (پروتكل) منوط به تصویب کشورهای امضاءکننده خواهد بود.

2- تصویب این تشريفات (پروتكل) از جانب هر کشوری که طرف کنوانسیون ورشو نمی­باشد يا هر كشوري كه طرف كنوانسيون ورشو به‌گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) نمي‌باشد به منزله الحاق به کنوانسیون به‌گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) و تشريفات (پروتكل) الحاقي شماره (4) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) خواهد بود.

3- اسناد تصویب باید نزد دولت جمهوری خلق لهستان توديع گردد.

ماده 18-

1- این تشريفات (پروتكل) به محض اين كه سی کشور امضاءکننده، اسناد تصويب خود را توديع نمايند، در نودمین روز پس از توديع سی­اُمین سند تصویب میان کشورهای مزبور لازم­الاجراء می­گردد. پس از آن اين تشريفات (پروتكل) برای هر كشوري كه آن را تصويب كند در نودمین روز پس از توديع اسناد تصویب توسط آن لازم‌الاجراء خواهد شد.

2- اين تشريفات (پروتكل) به محض لازم­الاجراء شدن باید توسط جمهوری خلق لهستان نزد سازمان ملل متحد به ثبت برسد.

ماده 19-

1- این تشريفات (پروتكل) پس از لازم‌الاجراء شدن باید برای الحاق کشورهای غیر امضاءکننده، مفتوح باشد.

2- الحاق به این تشريفات (پروتكل) از جانب هر کشوری که طرف کنوانسیون ورشو نمي‌باشد يا هر كشوري كه طرف كنوانسيون ورشو به‌گونه اصلاح‌شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) نمی­باشد به منزله الحاق به کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) و به موجب تشريفات (پروتكل) الحاقی شماره (4) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) می­باشد.

3- الحاق باید با توديع سند الحاق به دولت جمهوری خلق لهستان انجام پذیرد و در نودمین روز پس از توديع، نافذ می­گردد.

ماده 20-

1- هر طرف این تشريفات (پروتكل) می­تواند با ارسال اطلاعیه­ای به دولت جمهوری خلق لهستان عضويت خود در این تشريفات (پروتكل) را فسخ نماید.

2- فسخ عضويت، شش ماه پس از دریافت اطلاعیه فسخ عضويت توسط دولت جمهوری خلق لهستان نافذ می­گردد.

3- میان طرفهای این تشريفات (پروتكل)، فسخ عضويت در کنوانسیون ورشو طبق ماده (39) آن یا فسخ عضويت در تشريفات (پروتكل) لاهه طبق ماده (24) آن به هیچ وجه به منزله فسخ عضويت درکنوانسیون ورشو به‌گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) و به موجب تشريفات (پروتكل) الحاقی شماره (4) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) تلقی نخواهد شد.

 

ماده 21-

1- فقط قیود تحدید تعهد زیر را می­توان در مورد اين تشريفات (پروتكل) درنظر گرفت:

الف) هر کشوری می­تواند در هر زمان طی اطلاعیه­ای به دولت جمهوری خلق لهستان اعلام نماید که کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) و به موجب تشريفات (پروتكل) الحاقی شماره (4) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) در مورد حمل ونقل اشخاص، بار همراه و بار غیرهمراه مقامات نظامی در هواپیمايي که در آن کشور به ثبت رسیده است و کل ظرفیت آن توسط آن مقامات یا از طرف آنها محفوظ نگهداشته شده است، قابل اجراء نمی­باشد؛ و

ب) هر کشوري می‌تواند در زمان تصویب یا الحاق به تشريفات (پروتكل) الحاقي شماره (3) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي)، یا در هر زمانی پس از آن، اعلام نماید تا جایی که کنوانسیون ورشو به گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) و به موجب تشريفات (پروتكل) الحاقی شماره (4) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي)، به حمل مسافر و بار همراه مربوط می‌گردد، نسبت به مفاد آنها مقيد نمي­باشد. چنين اعلاميه­اي نود روز پس از تاریخ وصول اعلامیه توسط دولت جمهوری خلق لهستان نافذ خواهد شد.

2- هر کشوری که طبق بند قبل قید تحدید تعهدی را در نظر گرفته است، می‌تواند در هر زمان از قید تحدید تعهد مزبور با ارسال اطلاعيه­اي به دولت جمهوری خلق لهستان، انصراف دهد.

 

ماده 22- دولت جمهوری خلق لهستان بايد بلافاصله تاریخ هر یک از امضاءها، تاریخ توديع هر سند تصویب یا الحاق، تاریخ لازم­الاجراء شدن این تشريفات (پروتكل) و دیگر اطلاعات مربوط را به اطلاع تمام کشورهای طرف کنوانسیون ورشو یا کنوانسیون اصلاح شده مزبور و کلیه کشورهای امضاءکننده یا ملحق شونده به اين تشريفات (پروتكل) و نیز سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری برساند.

ماده 23- میان طرفهای این تشريفات (پروتكل) که طرفهای کنوانسیون نيز مي‌باشند، متمم کنوانسیون ورشو در مورد یکسان کردن برخی از مقررات مربوط به حمل و نقل هوایی بین­المللی که توسط شخص دیگری غیر از متصدی حمل‌ونقل طرف قرارداد انجام گردیده است و در تاريخ 18 سپتامبر 1961 (27/6/1340) در گوادالاخارا به امضاء رسیده است (که از این پس «کنوانسیون گوادالاخارا» نامیده خواهد شد) در مواردی که حمل و نقل به موجب توافق موضوع بند (ب) ماده (1) کنوانسیون گوادالاخارا در این تشريفات (پروتكل) مورد حكم قرار گرفته باشد، هرگونه ارجاع به «کنوانسیون ورشو» در کنوانسیون گوادالاخارا شامل ارجاع به کنوانسیون ورشو به‌گونه اصلاح شده در لاهه در سال 1955 ميلادي (1334 شمسي) و به موجب تشريفات (پروتكل) الحاقی شماره (4) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) خواهد بود.

ماده 24- در صورتی که دو یا چند کشور، هم طرف این تشريفات (پروتكل) و هم طرف تشريفات (پروتكل) گواتمالاسیتی مورخ 1971 ميلادي (1350 شمسي)، یا طرف تشريفات (پروتكل) الحاقي شماره (3) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) باشند، قواعد زير میان آنها اعمال می­گردد:

الف) مفاد ناشی از نظام تأسیس شده به موجب این تشريفات (پروتكل)، درخصوص بار و اقلام پستی، بر مفاد ناشی از نظام تأسیس شده به موجب تشريفات (پروتكل) گواتمالاسیتی مورخ 1971 ميلادي (1350 شمسي) یا تشريفات (پروتكل) الحاقي شماره (3) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) حاكم خواهد بود.

ب) مفاد ناشی از نظام تأسیس شده به موجب تشريفات (پروتكل) گواتمالاسیتی مورخ 1971 ميلادي (1350 شمسي) یا تشريفات (پروتكل) الحاقي شماره (3) مونترال مورخ 1975 ميلادي (1354 شمسي) در خصوص مسافر و بار همراه، بر مفاد ناشی از نظام تأسیس شده به موجب این تشريفات (پروتكل) حاكم خواهد بود.

ماده 25- این تشريفات (پروتكل) برای امضاء تا اول ژانویه 1976 (11/10/1355) در مقر سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری و پس از آن تا زمان لازم­الاجراء شدن طبق ماده (28)، در وزارت امور خارجه جمهوری خلق لهستان مفتوح خواهد ماند. سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری بايد دولت جمهوري خلق لهستان را از هر یک از موارد امضاء و تاریخ مربوط به آن در طی زمانی که تشريفات (پروتكل) برای امضاء در مقر سازمان بین­المللی هواپیمایی کشوری مفتوح می­باشد فوري آگاه نماید.

براي گواهي مراتب بالا امضاء کنندگان تام­الاختیار زیر که به‌طور مقتضي مجاز می­باشند این تشريفات (پروتكل) را امضاء نموده­اند.

اين تشريفات (پروتكل) در بیست و پنجمین روز از ماه سپتامبر سال هزار ونهصد و هفتاد و پنج (3/7/1354) در چهار متن معتبر به زبانهای انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی در مونترال تنظيم شد.

در صورت بروز هر نوع اختلاف، متن فرانسوی، که کنوانسیون ورشو مورخ 12 اکتبر 1929 (20/7/1308) نیز به همان زبان تدوین شده است حاکم خواهد بود.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و يك تبصره منضم به متن تشريفات (پروتكل)هاي اصلاحي (1)، (2) و (4) كنوانسيون ورشو و اصلاحي آن

در جلسه علني روز چهارشنبه مورخ بيست و چهارم تيرماه يكهزار و سيصد و نود و چهار مجلس شوراي اسلامي تصويب شد و در تاريخ 14/5/1394
به تأييد شوراي نگهبان رسيد.